A Fiestra de Masoucos

Sigome sorprendendo cada vez que deteñen a alcaldes e concelleiros, sexa donde sexa, pero este caso toca “cerca”. A operación está baixo secreto de sumario, pero parece que a operación está relacionada coa posible adxudicación “irregular”(si entre comllias) de obras subvencionadas por outras administracions. Esta operación saiu a luz por escuitas que fixo a policía xudical con relación a outra investigación. Pero chegado a este punto…as conclusións que se poden sacar…

- que a corrupción salpica a todolos partidos, e especialmente os que máis tempo levan no poder.

- O tráfico de influencias, delitos fiscais, blanqueo de diñeiro, etc. non se producen de modo aislado, como aseguran os partidos cada vez que salta un novo escándalo. Son tantos os casos, que deberíamos preguntarnos se a corrupción política é, senon xeralizada, polo menos sí mui extendida. Neste punto os máximos dirixentes dos partidos teñen a súa parte de responsabilidade, ou son tontos para non detectar e eliminar os corruptos nas suas filas ou son cómplices por mirar cara outro lado.

- Chama tamén poderosamente a atención a celeridade con que os políticos anuncian reformas de leis e endurecemento de penas cando hai algún escándalo en outros campos (delincuencia xuvenil, por exemplo) pero contrasta a lentitude que mostran cando os que son xuzgados son eles mesmos.

-Por último deberían(mos) reflexionar sobre o descrédito que produce que os políticos se vexan salpicados por problemas deste tipo.

Son políticos, uns máis ca outros, uns mellores, outros peores.

Eso é o que lle parecería a calquera que parase o seu ritmo de vida durante un par de minutos e reparara no que acontece o noso redor.

Multinacionais que poñen en xaque a gobernos, protagonismo esaxerado de relixións, desastres naturais, invasión de zonas únicas, sometemento das poucas tribus illadas que quedan, i é que da a impresión de que o mundo que coñecemos estea dirixido por algo, como unha man negra, que intenta levalo a deriba.

E que se pode esperar dun mundo no que en lugar de crear cousas para cubrir as nosas necesidades, dende sempre se fixo ó revés, creanse cousas, e logo créase  a necesidade para ter que empregalas, ainda que a súa utilización non sexa para nada lóxica nin racional, e secadra de aquí veña o que moitos científicos digan que somos o animal menos racional que existe.

Terase que facer un maior esforzo na integración de compoñentes, na facilidade do seu uso, na mellora da súa

fiabilidade e sobre todo na axuda cara á interpretación das necesidades reais. Así por exemplo, a un agricultor de nada lle serve ter moita información se non se emprega, polo tanto o reto futuro será o de xeralizar cada vez máis o emprego de dispositivos que grandes multinacionais crean para satisfacer necesidades posteriores, pero facelo de maneira útil e sinxela e non como unha moda que o único que fai é crear incertidume nos agricultores. Así por exemplo uns investigadores (Lamb et al. 2008) observan que a adopción das tecnoloxías da “agricultura de precisión” é menor do esperado polo feito de que existe unha diferencia entre oque desenvolven os investigadores e o que precisan os agricultores.

E falo dos agricultores por citar un exemplo, pero o consumidor común temos ese mesmo problema, gastamos cada vez mais no que non tería que ser necesario, pero que outra xente nos fai creer que si é.

Un ataque o corazón teminou este pasado día 16 coa súa vida, e que a ACB lle impuxo a insignia de ouro. Sen pretendelo  a súa despedida na final do último eurobasket puxo punto e final a súa carreira que sin duda puido ser maravillosa, pero nesta ocasión non puido ser.

Ahí vai o seu primeiro partido:

A súa despedida da Sexta:

E os seus mellores momentos:

Foi a partir de 1996 cando Andrés Montes comenzou a despuntar no mundo da canasta co inicio das retransmisions da NBA para Canal+ xunto ao inseparable Daimiel.  O seu peculiar estilo facía que os partidos cobraran vida. As súas pegadizas frases e inocentes motes a xogadores e entrenadores (que se inventaba sobre a marcha, se Daimiel sorría el repetía mote, senón descartaba) deronlle o seu oco no mundo do baloncesto. Foi en 2001 cando disfrutei as súas especiais narracions no Amadeus, e desde aquela en canto podo vexo os seus videos.

Podía gustar ou non, pero a naide deixaba indiferente. E aínda que non encontrei o vídeo do autor orixinal, si esta parodia dunhas das súa miticas frases: “Bonilla a la vista!” cando un tiro entraba con moita sorte. Os mellores churros están na coruña, vaias a hora que vaias, decía.

Un ataque o corazón teminou este pasado día 16 coa súa vida, e que a ACB lle impuxo a insignia de ouro. Sen pretendelo  a súa despedida na final do último eurobasket puxo punto e final a súa carreira que sin duda puido ser maravillosa, pero nesta ocasión non puido ser.

Ahí vai o seu primeiro partido:

A súa despedida da Sexta:

E os seus mellores momentos:

Foron moitas as noticias, algunhas moi alarmantes pero finalmente todo quedou nun susto. Finalmente non foron tres os feridos, senón catro dos 14 (Pombo, Desi, Guti  e Michy) todos de Castroverde. O bus no que viaxaban da empresa Hervei caeu riba dos arboles nun pequeno desnivel en Romeán. Foi na antigua Lu – 630 na parroquia de Romeán, en sentido Lugo, sobre as 08:00.

Foron eles mesmos quen avisaron ao 112. Foi un de masoucos, o Rufo (o de baixo) o que pudio romper un dos cristales da minibus para sair todos polo seu propio pe. O lugar do accidente acudiron desde a Gardia Civil, ambulancias…

Xa están todos máis que recuperados aínda que o susto seguro que lles dura: «Pasamos moito medo porque víamos vir a morte enriba de nós. Non sabiamos se ou autobús ía seguir dando voltas polo barranco. Grazas a Deus estamos todos vivos»

Gracias a Kali, que me recordou o Blog Action Day, é como non a Fiestra de Masoucos únese a este día. O Blog Action Day é un evento anual no que todolos bloguers falan do mesmo problema no mesmo día nos seus blogs co obxetivo de provocar discusión sobre un tema de importancia global como é o Cambio Climático. O medio ambiente postulase como un tema importante na mente de todos, e así o queremos facer saber con este día. Comenta, divulga, únete ou participa.

Un só día, un só tema. Miles de voces contra o cambio climático.