Foi a partir de 1996 cando Andrés Montes comenzou a despuntar no mundo da canasta co inicio das retransmisions da 
NBA para Canal+ xunto ao inseparable Daimiel. O seu peculiar estilo facía que os partidos cobraran vida. As súas pegadizas frases e inocentes motes a xogadores e entrenadores (que se inventaba sobre a marcha, se Daimiel sorría el repetía mote, senón descartaba) deronlle o seu oco no mundo do baloncesto. Foi en 2001 cando disfrutei as súas especiais narracions no Amadeus, e desde aquela en canto podo vexo os seus videos.
Podía gustar ou non, pero a naide deixaba indiferente. E aínda que non encontrei o vídeo do autor orixinal, si esta parodia dunhas das súa miticas frases: “Bonilla a la vista!” cando un tiro entraba con moita sorte. Os mellores churros están na coruña, vaias a hora que vaias, decía.
Un ataque o corazón teminou este pasado día 16 coa súa vida, e que a ACB lle impuxo a insignia de ouro. Sen pretendelo a súa despedida na final do último eurobasket puxo punto e final a súa carreira que sin duda puido ser maravillosa, pero nesta ocasión non puido ser.
Ahí vai o seu primeiro partido:
A súa despedida da Sexta:
E os seus mellores momentos:
2009-10-22 at 8.47 a.m.
moi jevi….
xro mirando por outro lado realmente outros kixeran “poder despedirse” asi no?
D.E.P.
2009-10-27 at 10.40 p.m.
Aquí un artículo sobre a vida de Andrés Montes,
http://www.elmundo.es/suplementos/cronica/2009/732/1256421602.html