Hoxe é un día triste. Un suceso como o que contan centos de páxinas web e medios de comunicación dun sábado que ademáis de chuvioso foi negro, e que aínda non se acaba de creer. Deixa un oco difícil de cubrir.
Nalgún momento das nosas vidas (antes ou despois) planteamonos e preguntamonos qué será das nosas cousas, as que acumulamos ao largo dunha vida. Quén as recollerá, gardará ou tirará. Quén… pero sobre todo o PORQUÉ desas cousas.
Non ten fácil resposta, é sinteste como unha ferida na que estiveras vertendo sal e limón… Carlos xa non estará aquí pero todos recordaremos unha parte del.
E sobre todo temos que recordar, os accidentes de tráfico non dan unha segunda oportunidade.
O Goberno acaba de aprobar(a principios deste mes) un novo Fondo Estatal de Investimento Local (FEIL). É a 2ª parte do famoso Plan E de xigantescos carteis que vemos por todos os lados, en obras importantes e noutras non tanto, pois tamén. E para Castroverde un Centro de Día…
El Concello de Castroverde destinará los 336.000 euros que le corresponden del nuevo Feil del Gobierno central a la construcción de un centro de día, según adelantó ayer el alcalde, el socialista Xosé María Arias, quien anunció que buscará el apoyo de la Xunta para financiar este servicio, cuyo coste total cifra en unos 800.000 euros. El regidor avanzó que el Ayuntamiento dedicará a estas instalaciones una finca municipal de unos 4.000 metros cuadrados que se ubica en la Rúa da Feira, cerca de las piscinas municipales. Xosé María Arias indicó que en marzo el gobierno local ya solicitó a la Consellería de Traballo la creación de un centro de día, aunque hasta la fecha no obtuvo respuesta. El Concello se comprometía a aportar la finca, valorada en 350.000 euros, y el 20% del coste total de esta actuación, pidiendo al departamento autonómico que sufragase el 80% restante. El alcalde, que dijo que en las próximas semanas ultimará el proyecto de la obra, que debe presentarse antes de que acabe el año, espera una respuesta positiva de la Xunta. «Coa decisión de usar todos os fondos do Feil neste servizo favorecemos aos cidadáns e tamén á Xunta, que agora tería que aportar só o 60% do custo», subrayó Arias. No obstante, recalcó que si el gobierno local no recibe el respaldo de la Xunta para esta actuación, buscará la colaboración de otras administraciones o incluso construirá el centro en varias fases, «porque é unha necesidade social do concello».
Que che parece esta decisión? Cres que hai outras obras que teñen máis urxencia?
Unha (agora xa) ex banqueira alemana que “facía de Robin Hood” para axudar a clientes pobres (normalmente) foi condenada a 22 meses de prisión (non terá que cumplilos).
A muller, de 62 anos, traballaba como directora dunha sucursal do banco Raiffeisen na cidade de Bornheim. O modus operandi consisitía en desviar por un corto periodo de tempo o diñeiro de clientes con moitos ingresos e con grandes contas as de aqueles que no momento o necesitaban urxentemente para garantizar a supervivencia. Máis tarde transfería as sumas prestadas aos propietarios lexítimos.
“A xente viña e suplicaba a miña axuda. Eu deixabame persuadir”, confesou a banqueira durante o xuicio.
Nunca tomou nada para a súas contas. Todo este entramado funcionou perfectamente durante aproximadamente un ano ata que un día en 2003 non se puido soster máis. Alguns clientes foron aumentado as deudas ata limites que fixeron imposible devolver toda a cuantía os seus lexitimos propietarios. Foron uns 1,1 Millons de € dun total de 7,6 e non puido devolvelos a tempo.
A realidade supera unha vez máis a ficción.
Pero como podía mover esas cantidade de € sen que naide se dera conta?
A axencia de promoción das artes do Reino Unido, Arts Council, ven de pagar uns 15 000 euros a Rita Marcalo, epiléptica desde os 17 anos, para que suspenda momentáneamente a súa medicación e sufra un ataque en escena, en directo e con público e cámaras por diante.
Os organizadores, presentan a actuación coma un estudio “de los interfaces físicos entre la danza, el movimiento y la epilepsia” e dicen que “ayudan a los pacientes que sufren esta enfermedad”. A posta en escena e a decisión xa están sendo duramente criticadas.
Utilizaranse no espectáculo luces estridentes e luces especialmente diseñadas para alterar o estado da bailarina, ‘la protagonista tendrá que ayunar, se privará de sueño, elevará artificialmente la temperatura corporal y tomará estimulantes de la actividad cerebral, incluidos el alcohol y el tabaco’.
Durante o tempo no que o público espera o ataque de epilepsia serán entretidos por outros bailarines. Unha vez que a bailarina sufra o ataque, sonará unha alarma, as luces subirán de intensidade, a música deixará de sonar e toda a atención estará posta na bailarina para grabar o ataque epiléptico. Ademáis animan a toda a xente a grabalo cos seus móviles e a colgalo nas redes de vídeos por internet.
Desde logo debemos preguntarnos:
- Pode considerarse esta práctica como arte?
- E se unha vez no escenario non sufre tal ataque?
Esta e outras muitas preguntas seguen no aire ante esta escena que está alcanzando cotas insuperables de popularidade en internet.
O día está decidido e a venganza tamén. Telecinco e Cuatro están temblando por levarse a dúas das presentadoras mito da Sexta: Pilar Rubio e Cristina Urgel. Por certo, Rober(Bodegas) vengouse levando a Pilar a Telcinco a facer fotocopias…
Según o minidocumental feito com moito humor polo equipo de SLQH, o que pasou é “unha puñalada” e non pensan quedarse cos brazos cruzados: habrá venganza.
Replicantes…