A Fiestra de Masoucos

Creo que é especialmente interesante diferenciar os correos bulo-broma, hoax en inglés. Este bulo ou broma basase no intento de facer crer a un grupo de persoas que algo falso é real, e de moi diverso orixe. Os máis típicos son do tipo: Alertar sobre un supuesto fin de Messenger, Hotmail o algún otro servicio (si no se reenvía dicho correo a xxx cantidade de personas… “Bulo” existente desde que existe Internet). Alertas sobre virus informaticos, Mensajes de temática religiosa (demoniacos o apocalípticos), Cadenas de solidaridad, Cadenas de la suerte, Métodos para hacerse millonario, hacen pedir deseos a quienes los reciben y al final del mensaje avisan que si no es reenviado no se cumplirán.

Aínda así normalmente creemonos estes correos por algunha extraña razón. Un deles, chegoume fai un par de días, comeza así:

TRUCO INFORMATICO: ESTE ES UN BUEN CONSEJO A TENER EN CUENTA PARA PROTEGERNOS DE LOS VIRUS INFORMATICOS, CÓMO PROTEGER TU LIBRETA DE DIRECCIONES.

He aquí lo que hay que hacer:

· Abre tu agenda de contactos y haz click en "Nuevo contacto", como si estuvieras agregando un nuevo contacto. En la ventana donde escribirías el nombre de tu amigo, escribe AAAA. Lo mismo en el espacio titulado apodo/nombre para mostrar.

· Crea una dirección de e-mail falsa como aaaaaa@aaaaaaaa.com

Existe tamçen a versión con ceros en lugar de aes. O caso e que este truco non tes nin pes nin cabeza, xa que a validación das direccions de correo realizanse como é normal nos servidores que usan os nosos proveedores de Internet, e non o suposotos troyanos que temos no noso ordenador. Tampouco en todolos casos, e aínda que teñas ese suposto troyano que envíe por ti un correo a túa lista contactos, pode que non recibas o correo de que a direccion que creache no primeiro paso non existe. Non todolos troyanos comezan polo primeiro correo que aparece na lista (feita a ley, feita a trampa).

Como norma xeral debemos desconfiar de calquera mensaxe onde pidan reenviar dito correo os teus amigos ou a túa lista de contactos. Esa será o principal sinal de que se trata dunha broma, bulo ou HOAX.

Veño de colgar estas entrevistas que lle fixeron a Jose luis (e a Nieves tamén, é!!!!), de SAT a Veiga. Mantén "mi vida en geriatría", e agora está a recoller o que sembrou, estas entrevistas avalan a calidade do seu blog.

Que non decaiga!!! e a seguir así!

Ahí quedan os cortes:

En Radio Lugo cadena Ser:

Entrevista en Radio Voz:

Se aínda queres ver e saber máis, podes ver or recortes de mi vida en geriatría.

Primeira das tres entregas da que consta esta miniserie de artigos. Esta primeira unha entrevista a Ricardo Polín, para coñecelo un pouco mellor, neste artigo da voz de galicia e na que fai unha proposta para o nome do colexio ao que parece que lle andan a buscar nome. Na segunda entrega, mañá, unha biografía desa persoa. E a terceira entrega, a votación e as opinions de que che parecería ese nome para o CPI de Castroverde.

Comezamos¡ Este profesor, investigador, historiador e escritor centrado nos estudos filolóxicos e literarios, a etnografía e o Camiño Primitivo. As súas grandes pasions son o eixo da súa obra, a deste escritor e profesor nado entre os ríos Chamoso e Azúmara, na parroquia de Meda.

Ricardo Polín, que ademais de escritor e investigador sigue compatibilizando as súas clases no campus de Lugo e nun Instituto de Vilalba, dise moi marcado polo lugar onde veu ao mundo, santa María de Pena de Castroverde, especie de epicentro fluvial do que parte un río cara a Terra Chá e outro cara para o Corgo e Láncara. Tamén é parroquia de tradición musical e que sempre valorou moito a cultura. «Nun lugar campesiño, hoxe hai cando menos un titulado universitario en cada familia».

Ricardo polín «Estamos fóra da nosa órbita, que é a tradición galego-portuguesa»

Engarza perfectamente a filoloxía, a literatura, a etnografía, o Camiño Primitivo e a recuperación da memoria histórica. «Un dos autores dos que conseguir recuperar a obra completa, que estaba perdida, é o poeta da Terra Chá Francisco de Fientosa, que foi asasinado en Aravaca con so 24 anos en 1936, pouco despois de Lorca, do que era fiel seguidor. Está agardando tamén unha investigación, porque sería conveniente saber onde está»

-¿É un paralelismo grande con García Lorca?

-É un paralelismo moi grande, tanto na vida como na morte. Foi un home que seguiu o estilo de Lorca marcadamente e nomeadamente no mundo da poesía, que rematou cunha morte parella a do poeta andaluz e moi próxima no tempo. Era unha persoa que tiña un futuro brillante no mundo das letras e un dos seus libros fora prologado por Ramón Cabanillas, que era unha institución.

-¿Que é fundamental para manter a cultura propia?

-É moi importante non perder os sinais de identidade, saber ben onde estamos, e sobre todo, non pensar que a cultura urbana ten un peso específico maior que a cultura rural da que vimos. Iso ten sido nefasto nalgúns momentos.

-Vostede centrou os seus estudios en etapas moi concretas pero tamén moi distintas da literatura galega.

-Non sei se foi causal ou se foi o meu destino, pero téñome movido moito polos buratos negros da nosa historia e polos momentos que temos identificado peor, que están desvaidos ou mesmamente que se nos teñen ocultado. Por exemplo, a última etapa do noso medievo é o momento máis catastrófico para a nosa tradición literaria. Tamén me teño movido bastante no campo da literatura galega que se ten feito no século XIX fóra de Galicia, como as tertulias de galegos en Madrid, Curros, etcétera; e téñome movido bastante no mundo dos autores que teñen padecido persecución na posguerra e dos que se ten perdido a súa obra. Teño preparada, e espero que non tarde en saír, toda a obra completa dun autor pastoricense, moi significativo da posguerra: Manuel María González, compañeiro de Manuel María da Terra Chá, morto en Tetuán e do que recuperei a obra completa.

-¿Por que nun determinado momento se perdeu o galego nas clases dominantes en Galicia e non ocorreu o mesmo en Cataluña?

-Aquí colleunos o tránsito cara o dominio de Castela nun momento no que a burguesía galega non estaba afincada e moi rapidamente os nobres galegos foron substituídos por outros traídos de fóra. Ese paso foi decisivo na nosa historia lingüística e cultural, porque se nos ofreceu un modelo alleo. A partir dese momento o prestixio identificábase sistematicamente cos nobres chegados da outra banda.

-¿E xa non se rompeu esa situación?

-Non, e esa é unha das miñas teimas. O noso país quedou a contrapé; estamos fora da nosa órbita histórica e cultural, que é claramente é a tradición galego-portuguesa. O poderoso brazo creativo do Miño e do Douro quedou roto.

Collo prestado do blog "meu arquivo" este audio para probar o podcast na fiestra. Pero que é o podcast?
O adxetivo que o define é o podcasting(termino procedente do inglés), e consiste na creación de archivos de sonido (mp3 xeralmente) para poder así distribuilo e descargalo de internet, case a carta, xa que a calquera  hora estará dispoñible para escoitar. Incluso o poderás descargar e escoitar no teu mp3, etc. Aquí vos deixo esta poesía...

Click debaixo para escoitar¡¡¡
Download

Unha posible radio por internet? Algunha idea a esta proba?

A Comunidade de Aragón ven de por en marcha os novos centros de teletraballo en núcleos rurais da súa comunidade mediante tecnoloxía DELTA. Na actualidade xa existen 5 centros deste tipo, de entre 6 e 18 postos de traballo, situados en Laluenga, Berbegal, El Grado, Castejón del Puente y Pozán de Vero, e dado o éxito da proba, xa se queren ampliar a unhos 20 centros na comarca de "Somontano de Barbastro". O proxecto sae coa idea de impulsar o desenvolvemento rural, en pequenos núcleos de población.

DELTA é un sistema de teletraballo que utiliza un entorno de división de tareas e telecontrol, permitindo realizar labores administrativas en centros de traballo remoto.
A primeira experiencia realizouse no municipio do "El Grado", na comarca de Somontano, coa colaboración do Goberno municipal. O proxecto tivo unha duración de un ano e permitiu desenrolar parte da indexación de Rexistros da Propiedade.

Este tipo de proxectos representan unha oportunidade única para poder vivr no rural, e non ter que facer o seu labor profesional nas cidades. Na actualidade, e segundo algún estudio, aproximadamente tres cuartas partes da humanidade viven no mundo rural, no que se require un tercio da enerxía por cápita que require un entorno urbano.

Conclue este estudio, que, "un futuro no que toda a población viva en grandes metrópolis é imposible", polo alto custe de recursos que esto implica.

Mentras eles fomentan o teletraballo, nos dedicamonos o "Lugo xa conecta"(a través dun bus, claro)...