Leva o xabarín comido e destrozado no ano 7,5 millóns de euros (elcorreogallego.es, 19.08.2011).
Cartos que só recolle o dano nas colleitas agrarias. A enorme cifra que parece das que dan ultimamente no telexornal cando serefiren o que roubou un empresario ou político ou o que debe ou non un país, aínda se queda curta si pensamos que aestimación só tivo en conta os danos denunciados, xa que a realidade e que por medo, por desilusión ou por resignación, moitos danos non se dan a coñecer.
A todo isto s ille sumamos os danos que provoca en accidentes de tráfico a cifra, o meu parecer sería o triple da que citan. ¿E quen paga eses danos?
Pois a sociedade penso de que non é consciente de que esos danos non os paga ninguén. Sobretodo a sociedade urbana, ou polo menos ate que van pola estrada e baten cun ou un cento dos 40.000 exemplares que saben debullar o millo axeno.
É nese momento no que “ a quen chamas” para que che paguen. Xa en primeiro lugar non te preocupes si o becho non quedou morto, que como conseguira escapar “puido ser calquer outra cousa señoriña”. Despois a ver de quen se faría cargo, si o tecor, si o dono da estrada, que nunca se sabe quen é.
Pero claro sempre podes ser algún privilexiado da sociedade, e que cho paguemos todos, como lle ocorrerá a Alberto Núñez Feijóo, o cal incluso fixo unhas declaracións do accidente,destacando a problemática do asunto en Galicia “si no llegamos a llevar un coche grande, hubiéramos tenido un problema peor”.
Bueno igual me apresurei demasiado ó escribir a anterior frase el nin conta se da do problema. O que deixou claro é que ten un coche grande (secadra tan grande coma o Audi do seu predecesor) e tamén admitiu que con coches pequenos o atropelo pode ser fatal. Si oh!! Coches pequenos dos que ten a maioría da xente, e que por suposto teñen que pagar eles o amaño, e no mellor dos casos se non pasa nada peor.
A vida dalgún é máis complexa que a doutros, pero nada pasa!! Que todos somos iguais e listo, iso é o que importa.
Pódese estar encontra ou non desas invasións o mar, pódese tratar como algo antinatural ou como unha obra para defenderse e de enxeñaría, ou como algo non sostible. Pero é curioso como o sostible e o non sostible se mesturan e se contradicen. A propia obra semellou pouco sostible no momento e un drástico cambio nunha paisaxe mariñeira a unha agrícola. Pero nesta nova etapa, todo está tan coidado e mimado que parece natural, de toda a vida, chegando a realmente envexalo . Crearon unha reserva natural nela impresionante, plantaron árbores, fixeron canles… e aínda por riba algún dos térreos agrícolas creados son dedicados a agricultura biolóxica.
Que contrastes de ideas contrariadas. O debate está aí para quen queira sumarse.
-->
Dende a capital desa zona creada (Lelystad) ate a Holanda Setentrional construíse entre o ano 63 e o 75 o dique Houtribdijk, completando así unha ruta fermosa para facer en coche. Este dique separa o lago IJsselmeer en dous, quedando o IJsselmeer o este e o Markermeer u oeste.
Este último tamén estaba previsto daquela convertelo nun polder pero a falta de financiación e o cambio na política hidráulica de Holanda fixeron que esta idea se parara, quedando agora como unha reserva de auga doce para parte das cidades cercanas e zonas de regadío e como seguro fronte a posibles inundacións. De feito as políticas hidráulicas en Holanda polo que entendín están cambiando. A loita fronte o mar continúa. Puiden observar como algún dique se continúa reforzando e non se descartan ampliacións, pero a segunda estratexia pasa por devolverlle parte do terreo comido o mar para evitar así males maiores:
Pódese estar encontra ou non desas invasións o mar, pódese tratar como algo antinatural ou como unha obra para defenderse e de enxeñaría, ou como algo non sostible. Pero é curioso como o sostible e o non sostible se mesturan e se contradicen. A propia obra semellou pouco sostible no momento e un drástico cambio nunha paisaxe mariñeira a unha agrícola. Pero nesta nova etapa, todo está tan coidado e mimado que parece natural, de toda a vida, chegando a realmente envexalo . Crearon unha reserva natural nela impresionante, plantaron árbores, fixeron canles… e aínda por riba algún dos térreos agrícolas creados son dedicados a agricultura biolóxica.
Que contrastes de ideas contrariadas. O debate está aí para quen queira sumarse.
Así é como se foi construíndo unha das zonas na que estiven.
e así foi a colonización da principal cidade da provincia, Almere co asentamento das 200 primeiras familias chegadas dende Amsterdam:
-->
Digno de ver, con 32 Km de lonxitude pasa unha autovía de alta capacidade póla súa cima, podendo facer unha parada no medio del para recrearse da dimensión da obra. Pódese cruzar dende Frisia ate Holanda setentrional. A dereita mar do norte, a mais altura do agora lago IJsselmeer (á esquerda), máis baixo, e que en pouco tempo se foi transformando nunha lagoa de auga doce polo continuo desembocadura dos ríos e canles nel. Unha vez confinado o mar do interior e para poder comezar a desecalo e sacar a auga sobrante, unha serie de canais foron construídos, o igual que os típicos muíños holandeses que tiveron unha principal función de bombear auga do interior cara o mar por medio dos canles. Ese paso de mar, agora lagoa a térreo fértil, seguíame ofrecendo dúbidas, dando o final con parte dun documental en holandés:
Así é como se foi construíndo unha das zonas na que estiven.
e así foi a colonización da principal cidade da provincia, Almere co asentamento das 200 primeiras familias chegadas dende Amsterdam:
Un polder en neerlandés, ven sendo o térreo gañado o mar e dedicado a fins agrícolas.Termo que tamén podemos aplicar practicamente a calquera desecación para o mesmo fin, realizado sobre marismas, lagoas etc.
Similitude tamén atopada en Galiza, como a lagoa de Antela, secada para os mesmos fins ou a lagoa de Cospeito. O meu ultimo acercamento ate Holanda posibilitoume estar no polder máis grande do mundo, a provincia de Flevolandia. A curiosidade levoume a buscar información xa que aspreguntas eran moitas. Como se seca un mar, como este se converte nunha lagoa doce,como se cultiva a terra nun lugar supoño que con salinidade elevada, como se fai para repartir esas terras e territorios.
Moitas preguntas que a maioría delas , xa o digo agora,non lles atopei resposta directa e clara, pero si algunha liña polaque chego a imaxinar e comprender algunha cousa. Holanda, ou mellor denominado Países Baixos, xa pornatureza están en moitos puntos do seu territorio por baixo do nivel do mar, o que sempre levou os seus habitantes a loitar contra o mar por un espazo colonizado dende tempos remotos. Sexa polo que sexa, eles non renunciaron o seu fogar e viron algunhavantaxe para seguir loitando e facer a súa vida alí máis segura. A un sistema de diques no país despois dunha catástrofe ocorrida no ano 53 no suroeste do pais sumóuselle un dos proxectos máis ambiciosos na hidráulica, dotando o país dunha serie de diques de dimensión e enxeñaría incalculables.
Pero das grandes obras, para min as máis doadas de visitar e disfrutar son as do centro de Holanda, onde a terra se atopa ca entrada domar do norte. Nese punto se atopa a provincia de Flevolandia, creada entre os anos 40 e 68. A súa capital é Lelystad, cidade fundada fai só un cuarto de século. Esta falta de historia e por outra banda ver unha cidade tan desenrolada levoume a plantear moitísimas cuestións e non parar de asombrarme. Como fixeran eses holandeses paracolonizar tan pronto o território? O Zuider Zee era o mar do sur, parte do mar do norte que se metía como se fose un golfo xigante ou unha ría en terra. Parece que polo ano1886 se debatía en Holanda cerrar ese cacho de mar para dedicalo a fins agrícolas. Oenxeñeiro Cornelis Lely deséñao e impulsao. En 1927 comezan as obras de construción do dique Afsluitdijk rematado no 32.
Neste nova entrada quixen facer unha comparación, moi lonxana de apreciar, pero que me mana na cabeza dia a dia.
Segundo a miña teoria, os problemas que hoxe están a sufrir os mineiros en España, e que parece que se van resolver pero non como eles queren, podem ser levados ó contexto rural, e para concretizar mais, o sector leiteiro em Galícia. Os sucesivos plans do carbón, perseguían duas vias; facer mais competitivo o carbón nacional e promover um emprego alternativo o mesmo tempo.
Reduciuse a man de obra empregada na minería pero o obxetivo se ser competitivo non se alcanzou e por eso a Unión Europea quere pechar as minerías em 2014. Ademais a propia UE aproveítase da sensibilidade actual contra o cambio climático para opoñerse mais á minería española decindo que se emite moito CO2 com este carbón, palabra que por outra banda recollen as eléctricas para non ter que consumir o carbón español.
O problema está aí. Fago a miña comparación, e vexo que para o desenvolvemento de Galícia tamén houbo plans e subvecións. Tamén se reduciu a man de obra no rural, pero o nosso rural, igual que a minería, acúsano de non ser competitivo (vacún de leite).
A UE tamén amenaza com sacar as axudas xá que considera que Galícia xa entrou dentro das zonas desenvolvidas da UE , e mentres as industrias alegan que teñen que pagar pouco o leite de aqui porque en Francia lle lo están regalando, segundo eles porque son moi eficientes producindo.
E como xá teño escoitado, só falta que empezen a poñer um imposto as vacas por ser emisoras de metano (mais contaminante que o CO2).
O problema está aí. Fago a miña comparación, e vexo que para o desenvolvemento de Galícia tamén houbo plans e subvecións. Tamén se reduciu a man de obra no rural, pero o nosso rural, igual que a minería, acúsano de non ser competitivo (vacún de leite).
E como xá teño escoitado, só falta que empezen a poñer um imposto as vacas por ser emisoras de metano (mais contaminante que o CO2).
Replicantes…