O día que nacín… o que queira que pregunte¡¡ non?

Unha tarta non, pero ideas para pasar a internet… non estaría mal¡

Comecemos por partes. Gustaríame saber onde nacestes, eu estou moi ledo de dicir de onde veño, e cara onde vou.
É lóxico tamén que non lle deades importancia a facer cousas que so se fan en sitios pequenos, ou pobos do interior, pero cando non o teñades o alcance da man, botarédelo de menos, ou polo menos a min pásame. Ademais tendes que estar moi fachendosas de ser dun lugar que de seguro e ben fermoso, ‘entre outras moitas’. ;)

Amólame non coñecer o mundo que vos tocou vivir, pero si vos podo axudar a que contedes as vosas historias, que decides que vos tocou vivir, seguro que son moi interesantes. Despois desta man aberta, dicir tamén que ter mellores aparellos para traballar non quere dicir que se aprenda da historia, XD, e claro que hai que estar moi orgulloso da vida que lle toca vivir a cada quen, senón sempre se pode intentar atopar algo mellor.

Como é normal, non podo ir a axudar a un lugar que non sei onde queda, non me importaría, por outra banda, máis tamén en Masoucos temos moitas cousas por facer, e xa que eu non podo, e non me importaría correr tras das vacas, eu reitérovos a proposta de escribir as vosas vivencias neste espazo da rede…

Nun papel di que tendes que pagar facturas, non que teñades que traballar, son cousas que normalmente van xuntas pero non son o mesmo, e pensade sempre, que vos tedes traballo, hai outra moita xente que non ten nada…

E por certo, alguén que traballa correndo tras das vacas, ou eso contades, como está máis de 1 hora navegando polo meu blog, para despois publicar nun post, ás 01:03 da noite? E aínda máis, para que crear unha conta de correo que conteña, ‘nosotras’, para non ser recoñecidas? É mui doado chegar e encher, pero en ocasions, cando se fai unha critica, constructiva, ou non, non é mellor dala cara? Como me imaxino que si leredes o blog tódolos días, hoxe vou poñer algo adicado a vós(‘nosotras’).

É unha boa nova que empezarades con isto dos blogs gracias a min, xa so con iso me sinto ben, e máis se me coñecedes. É un logro moi importante.

Jajajaj, isto si que ten gracia, as miñas fans incondicionais…, jjejeje, moitas gracias a vós, foi un pracer… e ata pronto.

Somos nadas nos anos oitenta, nunha aldea; nos tamén emigramos polos camiños do redor.

Pola contra, nos intentamos sair da aldea, pero só chegamos a outras cercanas, levamos toda a vida vivindo aquí, e non temos a sorte de saber facer cousas como contar as estrelas, velo horizonte por onde cada día se sae o sol, entre outras moitas.-

Persoalmente non nos gusta o mundo no que nos tocou vivir…xatos, cochos, cains, mulas, ratas, bestias, coellos… que son fermosos… pero non pa vivir diles, e iso que pasa o tempo é aprendemos da historia, xa que cada día temos mellores aparellos para traballar, pero reiteramos que non estamos conformes ca vida que nos tocou vivir.

“Gusto de formar parte desa minoría (cada vez máis pequena) de persoas que nos gusta axudar a outra xente e a súa vez ser axudado por outros, gústame pensar que se poden cambiar as cousas por moi grande que sexa o muro que hai que saltar” Como ti ben dis que che gusta axudar, propoñemosche que veñas axudar a esta aldea que o necesita de verdade, pero aqui non hay tempo para a informática, o baloncesto, fútbol, bici e calquer tipo de deporte que non sexa correr detrás das vacas.

Nun papel di que temos que traballares moito se non, non chegamos a fin de mes.

Comenzamos nisto dos blogs, dende que coñecemos iste, e máis a ti!.

As túas fans incondicionais…

Moitas grazas¡