A Fiestra de Masoucos o Mundo

Adicado o Enxeñeiro Agrícola que envio esta adiña o meu correo. Felicidades, ou como che gusta a ti... parabens¡¡¡¡ Xa estás capacitado para subir o precio dos creditos de novo, e chupar subvencions a mansalva¡¡ A celebralo¡¡¡¡

Vamos coa adiviña... e antes de nada lee esta advertencia moi importante;
Advertencia: Ten en conta que non hai trampas, non hai cousas escondidas,
todo está á vista.

Algo máis: se non coñeces o exemplo, permíteme unha suxestión. Trata de pensalo só porque vale a pena. En particular, porque demostra que o que cres sobre ti mesmo ao mellor non é tan certo. Ou, en todo caso, é incompleto.

Antonio, pai de Roberto, un neno de 8 anos, sae conducindo desde a súa casa en Santiago diríxese rumbo a Viña del Mar.

Roberto, vai con el.

No camiño prodúcese un terríbel accidente. Un camión, que viña de fronte, sáse da autopista e embiste ao auto de Antonio

O impacto mata instantáneamente a Antonio, pero Roberto segue con vida.

Unha ambulancia de Viña del Mar chega case de inmediato, advertida polas testemuñas, e o neno é trasladado ao hospital.

Nada máis chegar, os médicos de garda comezan a tratar ao neno con moita dedicación pero, despois de intercambiar opinións e estabilizalo, deciden que non poden resolver o problema de Roberto. Necesitan consultar. Ademáis, advirten o risco de trasladar ao neno e, por iso, deciden deixalo internado alí, en Viña del Mar. Despois das consultas pertinentes, comunícanse co Hospital de Nenos de Santiago e finalmente conversan cunha eminencia no tema, a quen poñen en coñecemento do ocurrido. Como todos concordan en que o mellor é deixar a Roberto en Viña del Mar, a eminencia decide viaxar directamente desde Santiago cara alá.

Os médicos do lugar preséntanlle o caso e esperan ansiosos a súa opinión .
Finalmente, un deles é o primeiro en falar: 'Está vostede en condicións de tratar ao neno?', pregunta cun fío de voz.

E obtén a seguinte resposta: - 'Como non o vou tratar se é o meu fillo!'.

Ben, ata aquí, a historia. Está en ti o tratar de pensar unha maneira de que teña sentido. Como non compartimos a habitación, ou onde sexa que esteas, insisto en que non hai trampas, non hai nada oculto. E antes de que leas a solución, quero agregar algúns datos:

Antonio non é o padrastro.

Antonio non é cura.

Agora sí, déixote na compaña da túa imaxinación. Iso sí, suxíroche que leas outra vez a descrición do problema e, creme, é moi, moi sinxelo.

chúzame

Partido vistoso e con ocasions para os dous equipos o disputado no campo dos escolapios, en Monforte, entre o Calasancio e o Castroverde.

Cun equipo ofensivo saiu o Castroverde en busca da segunda victoria a domicilio, e así poder liderar a clasificación da terceira regional no seu grupo XIII.

Na primeira parte tivo as mellores ocasións, unha delas nas botas de albino, que non acerta no mao a mao co porteiro, e dispara arriba. Un fallo que non mermou a intensidade do partido e calquera dos dous puido irse cun gol de ventaxa no descanso.

Na segunda cun equipo no que cada minuto que pasaba se replegaba un pouco máis o calasancia dominou case a placer, pero doutra volta a ocasión foi para Marcos, o seu disparo foi desviado por un defensa e pega no pau. Albino non chega para marcar.

A partir de ahí pouco máis se puido ver, ata que unha falta a balón parado que naide atalla a despexar, sube o marcador local. Unha xogada a balón parado que supuxo un golpe grandísimo. O equipo veuse abaixo fisica e moralmente, e pouco despois encaixou o segundo tamén a balón parado. Desta volta de cabeza no segundo pao.

Xa pouco ou nada se podía facer, primeira derrota da temporada contra un dos claros favoritos a luitar polos postos de arriba. Próxima estación, Rubián, aínda invicto. Haberá que mellorar e sair o ataque¡¡¡
Destacar tamén o debut de Guti, unha das promesas do equipo, que conta tan so con 16 anos.

Castroverde: 1.- Chino, 2.- Iván, 3.- Óscar, 4.- Pere, 5.- Juan, 6.- Javi, 7.- Albino, 8.- Carlo, 9.- Marcos, 10.- Richard, 11 .- Gelo. Tamén xogaron Tino, Manolo, e Guti(Debut).

Resultados, clasificaión e próxima xornada:

.

Próxima xornada
Antas-Guntín
Río Sil-Lucense
Sagrado Cr.-Portomarín
Lugo-Friol
Muralla-Rubián
Castroverde-Calasancio
Pradeda-Garabolos
Oural-Comercial

P.D. Eso si é apoio a un club(Calasancio). Botade una ollada a súa páxina web. Aínda nos queda muito camiño para ser un club serio, e con apoyos, pero sería una pena non ascender este ano... e quedarse sen equipo...

chúzame

Eso é o que di Jose Ángel Abad, corresponsal en Nueva York de Antena 3, de Javier Veiga e Diego Prendes.

Atopou con Javier e Diego na esquina da rúa 33 con Broadway. “Escoitaronme falar español e acercaronse a preguntarme se sabía dónde estaba un “Wendys” para comer as hamburguesas máis baratas de Nueva York".

Quedeime vendos e preguntandome: “¿cómo podían sobrevivir aquí dos ciegos que ni conocían la ciudad ni hablaban inglés?, ¿cómo se arreglarían para cruzar estas calles salvajes?, ¿qué les traería a Nueva York? ¿No era aquélla una auténtica odisea?”

Javier, de Santa Eulalia de Bolaño, cerca de Castroverde, provincia de Lugo, e Diego Prendes, como a muitos outros, continua Jose angel, ocurriuselles facer un curso de inglés. En ningún momento se lles pasou pola cabeza que a súa cegueira puidera ser un inconvinte insalvable.

E así foi como lles contou a súa historia. "Pois nada, que viñemos como ven calquera". "Pero ¿solos?". "Sí, claro. Igual que hai xente que pode ver sen problema e practica, por exemplo, parapente pois nos…."
Así compartiu visitas un par de días, así como tamén comidas, pero sobre todo falaron de como un cego "ve" Nueva York. Non se perden detalle… afirman acertadamente: “o suelo está vello e sucio”, explicaban, “e a xente camiña moi rápido, ¡e o seu tamaño é grande!”, “hai unha gran variedade de olores nos restaurantes… e qué decir dos idiomas que se oen pola rúa…”

Unhos verdadeiros valientes, sen dúbida. Decidir marchar a esa gran cidade, na que muitos outros nos perderíamos a bo seguro, non é unha aventura calquera.

Ahh, por certo, volveron sans e salvos!!! Para o que aínda non o crea!

chúzame

A Comunidade de Aragón ven de por en marcha os novos centros de teletraballo en núcleos rurais da súa comunidade mediante tecnoloxía DELTA. Na actualidade xa existen 5 centros deste tipo, de entre 6 e 18 postos de traballo, situados en Laluenga, Berbegal, El Grado, Castejón del Puente y Pozán de Vero, e dado o éxito da proba, xa se queren ampliar a unhos 20 centros na comarca de "Somontano de Barbastro". O proxecto sae coa idea de impulsar o desenvolvemento rural, en pequenos núcleos de población.

DELTA é un sistema de teletraballo que utiliza un entorno de división de tareas e telecontrol, permitindo realizar labores administrativas en centros de traballo remoto.
A primeira experiencia realizouse no municipio do "El Grado", na comarca de Somontano, coa colaboración do Goberno municipal. O proxecto tivo unha duración de un ano e permitiu desenrolar parte da indexación de Rexistros da Propiedade.

Este tipo de proxectos representan unha oportunidade única para poder vivr no rural, e non ter que facer o seu labor profesional nas cidades. Na actualidade, e segundo algún estudio, aproximadamente tres cuartas partes da humanidade viven no mundo rural, no que se require un tercio da enerxía por cápita que require un entorno urbano.

Conclue este estudio, que, "un futuro no que toda a población viva en grandes metrópolis é imposible", polo alto custe de recursos que esto implica.

Mentras eles fomentan o teletraballo, nos dedicamonos o "Lugo xa conecta"(a través dun bus, claro)...

chúzame

Comezo moi sufrido o da SD Castroverde, no campo das gándaras e contra un rival moi correoso, o Garabolos.

A pesar do bo inicio de partido, coa total posesión do balón, pero creando pouco peligro na porta rival. Aínda así unha xogada polo centro acaba en gol, logo dun disparo de Carlos, no primeiro disparo entre os tres paos.

Cando parecía que o partido xa se poñía de cara, e comezaba a dar síntomas de irse do partido, un balón moi largo, moi pasado que recolle o dianteiro sen ningún peligro aparente, pero un penalti infantil de Juán, fai que consigan o empate.

Non deu tempo a máis na primeira parte, con moito calor. Continuou o partido, x ana súa segunda parte, co calor de novo protagonista o Castroverde continuou co balón pero sen crear moito peligro.

Nunha xogada aislada, o garabolos adiantase no marcador despois de que o disparo pegara nun defensa e superara por riba a chino, que pouco pudo facer. Co marcador en contra, e con moi pouco tempo para a reacción, o equipo foi capaz de sobrepoñerse, e marcar nese último cuarto de hora 2 goles, que deron a volta definitivamente.

O primeiro despois de un penalti sobre Gelo, que non transforma Carlos, pero o rechace favorece o Castroverde, que cun centro dende o fondo, marca o empate. E un par de minutos despois, de novo Carlos, cun disparo lonxano, que o porteiro non ve, fai que o castroverde consiga a victoria definitiva. Xa pouco lle quedaba o partido, e o garabolos non foi quen nin de achegarse.

Primeira victoria a domicilio da temporada, moi importante e sufrida para pelear por estar arriba. O sábado de novo a domicilio, viaxe ata monforte.

Castroverde: 1.-Chino, 2.-Óscar, 3.-Manolo, 4.-Javi, 5.-Juan, 6.-Pereira, 7.-Albino, 8.-Carlos, 9.-Héctor, 10.-Richard, 11.-Carlos. Tamén xogaron: Gelo, Iván, Toño, e Tino.

Clasificación:

chúzame