A Fiestra de Masoucos » concello

50 aniversario do descubrimento da cova da valiña

masoucos — Wed, 25 Jan 2012 18:27:50 +0000

Fai 50 anos, é de forma accidental, descubriuse en Bolaño o primeiro xacemento paleolíco de galicia, a cova da valiña. Aínda que non foi explorada ata máis tarde, hoxe en día e descoñecida pola gran maioría. Este descubrimento supuxo un impulso para os estudos paleontolóxicos e arqueolóxicos doutras covas lucenses.

A pesar diso, 50 anos despois todo o concello lle sigue dando a espalda a un dos seus monumentos máis importantes.

Hai cincuenta anos, en 1962, unha voadura con dinamita nunha canteira de pedra calcaria do municipio de Castroverde puxo ao descuberto o primeiro xacemento paleolítico galego situado nunha cova que foi obxecto dunha investigación sistemática. O achado, xa que logo, é o precedente máis destacado das escavacións que se realizan actualmente en diversas cavidades das serras orientais lucenses, que supuxeron un avance importante no coñecemento da prehistoria remota do noroeste.

As escavacións neste xacemento non levarían a cabo ata moito máis tarde, na segunda metade dos anos oitenta. Pero os primeiros materiais arqueolóxicos que proporcionou foron recollidos pouco despois do descubrimento da cova polo entón director do Museo Provincial de Lugo, Manuel Vázquez Seijas, quen foi avisado polos propietarios da canteira, que era explotada con procedementos case artesanais. As pezas consistían en varias azagayas talladas en hastas de cérvidos e un bo número de fragmentos de fósiles de diversas especies animais: oso das cavernas, oso pardo, hiena, reno, raposo, cervo, corzo, xabaril, cabalo… Estes materiais foron depositados no museo lucense e os máis importantes de entre eles están expostos ao público desde hai bastantes anos.

Estudo interdisciplinar

A partir de 1987 levaron a cabo tres campañas de escavación que supuxeron o primeiro estudo interdisciplinar realizado en Galicia dun xacemento prehistórico situado nunha cova. Nestas intervencións utilizáronse á vez métodos de investigación arqueolóxica, paleontológica e edafológica.

Aínda que o xacemento quedara moi danado pola propia explosión que o puxo ao descuberto, os traballos deron como resultado a recuperación de preto dun centenar de artefactos líticos -depositados e expostos no Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba- e de numerosos fósiles animais. Os datos obtidos nestas investigacións foron difundidos en publicacións científicas e axudaron en gran medida a incrementar o interese polo potencial arqueolóxico e paleontológico das covas lucenses, cuxa exploración se intensificou nas dúas seguintes décadas.

As oposicions con polémica resolvense?

masoucos — Thu, 22 Dec 2011 20:34:32 +0000

Despois do 10 máis famoso de castroverde, ahora sabemos, antes de terminala oposición, de que a persoa que obtivo a praza non foi quen se esperaba nun primeiro momento.
Aínda non é firme… pero ante todo deberíase presupoñer igualdade para todos os participantes, incluidos os concelleiros. Sí, que saque un 10 como pouco é sospeitoso pero de ahí a condenala sin máis ai un mundo.
Non digo que non se investigue, digo que non se condene.

Paco Pestana: o Cazador de Sombras

masoucos — Mon, 22 Feb 2010 16:41:04 +0000

Son muitas as cousas que se poden contar e sobre todo ver do gran Paco Pestana. Xa fai ven tempo queintento seguir que fai, ou en que anda metido. Este extenso artículo sacado do xornal el País, pero obra de Xoán Abelaira, fai un interesante repaso pola súa obra e vida.

Publicado por Xoán Abeleira en Fotografías de meu, da serie “O creador no seu obradoiro” (El País) .
De raparigo, en Peredo, parroquia da Frairía, Paco Pestana endexamais saía da casa sen unha aguillada de abeleira. “Coma os zahorís que embalsaman pozos coas súas mans, agochando das fontes o seu rumor”. Alí, entre os penedos da montaña, “a miña mai aprendeume o xeito de tratar coas cobras. Cando batía cunha, tocáballe a cabeza coa galla, e a becha ficaba paralizada un intre. Asegúrocho! Non sei qué carallo terá esa arbore mais o certo é que funciona.” O seu outro pasatempo preferido era cazar mouchos. E dos mouchos -cousa lóxica- pasou ás tebras. “Deume por persegui-la miña sombra, si, pero endexamais a apresaba! Supoño que por iso, co tempo, devín neste cazador de sombras…”

Entrar no seu obradoiro de Lugo é coma entrar nunha mina. E velaí están agora: tódalas serpes, tódalas estantigas, tódalas criaturas fabulosas que, ó longo de tres décadas, Pestana enfeitizou. Aparentemente inmóbiles, si. Mais abonda con aloumiñalas un nada para que te chimpen ó cerebro ou te papen o corazón.
No noso refraneiro, “quita-la cobra da silveira coa man doutro” é sinónimo de “guinda-la pedra e agocha-la man”. Pero Pestana non é deses. Dende os días nos que, en efecto, traballou nunha mina; dende os meses nos que participou na Revolución dos Caraveis; dende aquel ano no que formou “unha comuna libertaria na época de Arias Navarro”, Pestana é o que é: “un francotirador” ben franco, cuxa mor aspiración “é sentirme unha boa persoa”. Alguén “que camiña coas pantasmas”. Un energúmeno no senso bíblico. “Un animal, unha besta sen aparellar: calquera cousa” agás un tipo falso. Ollo prá súa traza de forzudo de circo, de cosaco, de xogador de rugby, e imaxínoo traballando co machado ou a motoserra su un cachón de estelas incendiarias. Lembro algúns dos xigantes do XX: Brancusi, Maiakovski, Pollock, Char. Penso nos superrealistas, capaces de loitar a puñazos pola honra de Lautréamont.
A filiación de Pestana coas vangardas é obvia aínda que el se nega a falar de mestres ou influenzas. “En todo caso, de actitudes.” Para el, toda cousa e ser vivinte, toda manifestación da enerxía construtora e destrutora do cosmos é única. Poderiamos dicir, si, que as súas obras nos atraen coma os ídolos precolombianos, os poemas-obxectos de Duchamp ou as pezas de Niki de Saint Phalle. Mais de qué serviría iso? “De nada”, ten razón. O fundamental é abrirse en canal ante a Beleza e deixar que nos abrase. Por iso el mesmo rexeita definirse. “Porque evito calquera clasificación”. Coma moito, ó referirse a alguén co cal se identifica dalgún xeito sempre di: “Éche un puto apache!” Ou sexa: un salvaxe. Un guímaro. Un outsider. Todo o que el é.
Hai moitos Paco Pestana dentro de Paco Pestana, abofé. O Pestana labrego. O Pestana leñador. O Pestana filósofo. O Pestana performer. O Pestana artista. Mais todos son o Pestana poeta. A Poesía: o milagre “pró que sempre me preparei; mais en min bulían tantas cousas que, ó final, a literatura se me quedou pequena”. A Poesía: “a mestura do insólito, das percepcións de carácter case paranormal coa propia biografía; trastorna-lo cotián para acada-lo extraordinario.”
Cruza-lo limiar do seu universo é máis ben como se internar nunha cova prehistórica. Se os xamáns do paleolítico recibían as súas visións no fondo das espenucas, Pestana, coma todo Rimbaud que ve, esculca as mensaxes que lle envía o inconsciente: o propio e o colectivo. Nese senso é un xamán. E todos eses espíritos que pacen no seu estudo son, nese senso, os seus animais de poder. Non as súas creacións, non: os seus aliados. Os tótems que achou nas súas viaxes do Aquén ó Alén.
“A arte ha de ser coma un animal”, afirmou xa Aristóteles. E o poeta -engadiu Hughes- anda á caza dos seus poemas-animais. Os territorios de Paco Pestana son dous: un interior e outro exterior. E o primeiro non pode enxergarse sen o segundo. Daquela, ó serán, o condutor de ánimas lévame ó seu concello. O San Cristovo transgresor “e outros raros coma min” formaron unha asociación para defenderen o patrimonio da zona. Cabo duns sartegos prerromanos constato o que el ignora: que a cabeza destes apunta ó oeste, os pés, ó leste, para que así os mortos fiten cada día o sol nacente, símbolo do renacemento. Logo, en Vilabade, na igrexa que hai “a carón do pazo do derradeiro vicerrei de México”, o escultor sinálame “uns anxos decapitados polo Tempo” ou por algún deses “reumáticos cerebrais” que, segundo el, “aínda teñen os miolos sen rozar”. Todo está preto da casa paterna onde el traballa ó ventimperio cando non o fai no obradoiro da cidade. Os seus materiais son “tódolos que me engaiolan”. As súas ferramentas, “tódalas que se adapten á miña man e á miña cabeza”: un ollo de furacán.
Percorrendo un deses carreiros nosos, incribles de tan fermosos, chegamos á capela de Soutomerille. A porta está forzada. Dentro, dous sartegos co escudo de Castroverde; restos de frescos; a cara dun Cristo naif; unha pía bautismal na que aniñan as loairas; mandalas de humidade. Fóra, “unha fiestra única na Península”, un catavís lambido polo sol. Secasí, o que Pestana quere amosarme “de verdade é un castiñeiro milenario”, o que realmente o conmove dese espazo druídico. “Fíxate: esta árbore leva tantísimo enraizada na terra que, máis que de madeira, parece feita de trollo.” Certo. Da metade para fóra, o cerne medrou dun xeito descomunal, conformando o animal tricéfalo que xa se adiviña nel, coma modelado en arxila. “Velaí tes xa a túa vindeira peza”, digo eu. E el, esmendrellado, dándome unha desas palmadas súas de fortachón bonachón, arrebólalle ás nubes: “Este castiñeiro… éche un puto apache!”

Biorritmos y mala… agua

masoucos — Thu, 18 Feb 2010 12:32:34 +0000

Así se titula un artículo publicado por Ángel Vaqueiro, no seu apasionante seguimiento do que pasa polo concello, e non ven xa de ahora, aínda que ultimamente está a recoller certos comentarios contrarios na web do progreso. Pero ahí vai o seu biorritmo:

MUY MAL GOBERNADO se siente uno a veces. Supongo que será cuestión del biorritmo: hoy siento que mis gobernantes (esos a los que voto y a los que pago con mis impuestos) se preocupan por mí; ayer, que todo lo contrario. A veces, lo piensas sin ninguna razón en especial; otras, las razones las dan ellos: por ejemplo, el que se pone a hacer una purga a lo bestia en la red de tuberías de la ciudad y te hace replantearte eso de ser uno de los pocos que conoces que bebe agua del grifo en Lugo: si la nicotina aún no me ha matado, ¿lo hará un flóculo de tres al cuarto?

Quizás también es que todavía creo en la bondad del ser humano, aunque vigilar la web de este diario también hace que lo esté reconsiderando. Esa creencia la criticaba mucho mi ex. Durante nuestro divorcio, aprendí que no hay nada más desagradable o despreciable que el listillo que se inmiscuye en broncas ajenas, sobre todo si son peleas de pareja. Me lo ha recordado estos días el PP de Lugo, que no se ha cortado ni un pelo en hacer sus propios comentarios sobre la crisis conyugal del PSOE en Castroverde. Así que no es de extrañar que algún senador socialista saliera ayer intentando hacer sangre con las broncas que hay en el patio (de comadres) madrileño del PP.

Y es que últimamente en este país vale todo; desde el día en que alguien insinuó que un partido promovió el 11-M (y hay cafres que, sentencia tras sentencia, aún no lo descartan), parece que se ha abierto la veda y aquí ya vale de todo. Y eso, la verdad, es otra cosa que me hace sentirme mal gobernado y estar hasta los mismísimos de los partidos que se pasan el día embarcados en el y tú más. En esta situación de crisis, por ejemplo, incluso parece que a más de uno no le importaría que España (también vale Lugo) se hundiera con tal de obtener un rédito electoral. Pero, ya digo, a veces son nuestros (presuntos) gobernantes los que ayudan y, reconozco, a veces también los de mi gremio vivimos de eso.

Volviendo a eso de que ahora vale todo, recuerdo que, en alguno de los anteriores mandatos municipales, algún concejal de la oposición le echaba en cara a Xosé María Arias, alcalde de Castroverde, sus salidas nocturnas y sabatinas por Marina Española. El hombre no tenía pareja entonces, y no hay ley que obligue a regidor alguno a permanecer en la alcaldía por la noche. Estos días, la crisis interna del PSOE también tiene un elemento personal: que el alcalde se comunica poco con sus compañeros de partido y de gobierno.
Ya hemos visto que en el PP han hecho, lógicamente, fiesta con este asunto, porque Castroverde ahora mismo se nos antoja un monte difícil de ascender para los populares. Que esa crisis conyugal haga que el hasta ahora imbatible Arias pierda votos, sumado a la previsible ascensión de Jaime Castiñeira en la ciudad de Lugo, puede ser decisivo en el reparto de diputados provinciales por el partido judicial de la capital, donde está en juego casi medio pazo de San Marcos (once de los veinticinco representantes provinciales).

Lo de Castroverde es, en el fondo, un ejemplo más de cuánto influyen los elementos personales en la política general. No debería ser así, que yo no voto a nadie para que me gobierne según el pie con el que se ha levantado ese día, pero acaba siendo así. Uno confía en que sus dirigentes tengan algo así como ‘sentido de Estado’ y al final lo utilizan como un elemento más para tirárselo a la cabeza al de enfrente. Que lo hagan una vez, pase, pero que sea habitual… Disculpen, igual me ha salido un artículo un poco cargado de más de mala… agua.

O que parece estar claro e que Fernanado leva o apoio

Os socialistas de Castroverde amosaron explicitamente o seu apoio “á actitude e traballo” do secretario local, Fernando Pillado, tanto á fronte do partido como no posto de tenente de alcalde e portavoz do grupo municipal socialista.

Pillado recibiu este respaldo dos seus compañeiros na asamblea que se celebrou o sábado pola noite e que se prolongou ata pasada a unha da madrugada. A reunión estivo moi concorrida e o debate foi intenso, segundo explicou o secretario de organización local, Manuel Marey, quen subliñou que “quedou moi claro que ratificamos a confianza en Fernando Pillado porque consideramos que fai un bo traballo”.

A asemblea do sábado serviu ós socialistas de Castroverde para analizar o conflito iniciado a raíz da destitución de Fernando Pillado como tenente de alcalde, posto que recuperou tras recibir o apoio de catro dos seus compañeiros de grupo e trala mediación do secretario provincial do partido, Ricardo Varela, que propiciou un acordo co alcalde, Xosé María Arias, que devolveu a estabilidade ó grupo municipal.

A reunión foi moi participativa, segundo Marey. “Asistiron tres cuartas partes dos militantes e houbo moitas e moi diversas intervencións”. Tras escoitar as distintas opinións, os socialistas de Castroverde pecharon filas arredor do seu secretario local e acordaron “tirar todos a unha para revalidar a maioría absoluta nas próximas eleccións”, en palabras de Marey.

Opinións
O secretario de organización local dixo que se escoitaron opinións moi diversas. “Somos 43 militantes e temos 43 opinións, pero todos coincidimos en que debemos traballar xuntos”, indicou.

Unha vez analizados os distintos puntos de vista, incluídos os de Fernando Pillado e Xosé María Arias, que tamén falaron, os socialistas de Castroverde chegaron a un “consenso” arredor do acordo que devolveu a estabilidade ó grupo municipal e no respaldo ó tenente de alcalde. Marey explicou que “seguiremos colaborando dende a agrupación coma sempre con Arias e Pillado en todo o que poidamos para facilitar o seu labor á fronte do Concello”.

Así está o último capítulo desta historia que terminará para ben ou para mal, depende desde donde se mire, o día das eleccións municpais.

Unha curiosa vida política

masoucos — Fri, 12 Feb 2010 17:23:45 +0000

Esta é a historia dunha curiosa curiosa vida política, a que se leva dando desde fai anos en Castroverde. “O que é non parece, e o que parece non é”.

A historia de nunca acabar, no que sempre saimos perdendo todos e que reflexa neste bon artifculo Pablo Rodriguez no Progreso.

As vitorias folgadas do PSOE nas dúas últimas eleccións municipais, con sendas maiorías absolutas, fixeron que a calma sexa a tónica dominante no Concello de Castroverde nos últimos anos, unha tranquilidade que se rompeu coa actual disputa no seo do grupo socialista.

Curiosamente, o máximo responsable de levar a estabilidade ao goberno local, Xosé María Arias, foi no seu día un dos protagonistas dunha serie de axitados capítulos na vida política local que arrincaron en 1997 cunha moción de censura.

Ese primeiro episodio tivo como primeiro protagonista, paradoxalmente, a outro tenente de alcalde, o nacionalista Arximiro Fernández, cuxa dimisión por discrepancias co entón rexedor, o tamén frontista Miguel Rodríguez, derivou na presentación dunha moción de censura de tres edís do BNG —entre eles, Arias—, concelleiros independentes e membros do PSOE. A moción prosperou —nunha polémica sesión na que foi precisa a presenza dos antidisturbios—, e supuxo a chegada á alcaldía de Xosé María Arias, que non abandonou o bastón de mando. Os argumentos esgrimidos por este grupo contra Miguel Rodríguez centrábanse no carácter autoritario do alcalde, queixas que agora se repiten no seo do PSOE.

A axustada vitoria nos seguintes comicios locais, sen maioría absoluta, dun PSOE con Arias xa á fronte non axudou a pacificar a vida política. En abril de 2002, só cinco anos logo da anterior moción de censura, fraguouse outra promovida polos concelleiros do PP —con Carlos Santalla como alcaldable—, co apoio de dous ex edís do BNG e un independente, que denunciaban desgoberno e incumprimentos de acordos plenarios adoptados por unha oposición en maioría.

Cando todo parecía apuntar a unha nova substitución na alcaldía, a intervención das direccións autonómicas e nacionais de PP e PSOE, coa ameaza de ruptura do pacto antitransfuguismo como pano de fondo, frustrou esta iniciativa. A retirada da moción e o paso ao ostracismo dos seus promotores reforzou a Arias, que desde entón encadeou cómodas vitorias electorais, aínda que agora topouse coas críticas no seu propio partido.

Mentras Ricardo Varela mediará no conflicto, no que Pillado solicitou a presencia de todos os concelleiros.

¿Unha destitución, unha reestruturación, un cambio de rumbo?

masoucos — Wed, 10 Feb 2010 20:45:50 +0000

Pasará o mesmo que cando o alcalde entrou no goberno? Aceptanse apostas!

Catro edís do PSOE de Castroverde decidiron apoiar a Fernando Pillado, o militante de máis antigüidade na agrupación local, despois de que o rexedor, Xosé María Arias, releváselle do seu cargo como tenente de alcalde a finais da pasada semana. Este respaldo pon en perigo a gobernabilidade do concello, xa que o grupo socialista conta con sete concelleiros de once da corporación, polo que as discrepancias destes cinco edís co alcalde afectarían á operatividade da actual xunta de goberno, que podería quedar baleira de funcións.
Aínda que entre as filas socialistas raíña o mutismo e a mensaxe ‘oficial’ é que a substitución de Pillado responde a unha reestruturación do goberno de face ás eleccións municipais, segundo puido saber este diario os catro concelleiros que apoian ao ata agora tenente de alcalde están dispostos a renunciar ás súas actuais competencias no goberno local, aínda que o seu propósito é seguir como edís na corporación.
Segundo fontes próximas á corporación, a intención deste grupo é comunicar a súa decisión ao resto de militantes socialistas na reunión da agrupación local do PSOE que se celebrará próximo sábado. O seu malestar non se centra no labor do alcalde á fronte do Concello, xa que non discuten o seu liderado, senón na súa forma de levar a xestión.
Neste sentido, os mesmos informadores sinalan que os edís aliñados con Fernado Pillado quéixanse da falta de información por parte do rexedor sobre asuntos do Concello, o que lles levou en ocasións a decatarse de certas xestións máis tarde que algúns veciños alleos á corporación pouco antes dos plenos, que na dinámica actual ven carentes de sentido .
Aínda que esta situación véñena observando desde hai tempo, decidiron tomar agora cartas no asunto tras a destitución de Pillado como tenente de alcalde. Segundo as mesmas fontes, o detonante do actual enfrontamento entre o grupo de Pillado e Arias foi o cambio de localización do futuro centro de día. Ao parecer, estes concelleiros decatáronse dos plans de Arias apenas uns días antes de celebrarse o pleno extraordinario convocado polo alcalde para aprobar a modificación dun proxecto que non discuten.
Dáse a circunstancia, ademais, de que a construción do centro de día figuraba ata agora entre as competencias de Pillado, que se encargaba da área de servizos sociais.
Fontes próximas aos socialistas cren que con esta decisión de renunciar ás súas actuais competencias os cinco concelleiros buscan forzar ao rexedor a depor a súa actitude e dialogar con eles sobre as cuestións municipais.
Mentres tanto, os principais protagonistas desta polémica seguen eludindo a polémica. Así, Arias insistiu onte en que a súa decisión de destituír ao seu tenente de alcalde só responde a unha reorganización de competencias na alcaldía e Fernando Pillado manifestou que non se pronunciará ata que o faga a agrupación local.
No entanto, fontes próximas a Pillado declararon que está doído polas formas empregadas por Arias para comunicarlle a súa destitución xa que, a pesar da súa militancia de case 30 anos no PSOE, non recibiu a noticia por boca do alcalde, senón a través dunha notificación.

ÁNIMO CONCILIADOR. O secretario de organización do PSOE local, Manuel Marey, insistiu onte transmitir unha mensaxe conciliadora e asegurou que o conflito estaba «en vías de solución». Interpelado sobre a existencia de dous grupos no seo do goberno local, asegurou que «non hai dúas, senón sete sensibilidades distintas, xa que cada edil ten a súa forma de pensar, pero iso é bo porque teñen capacidade para opinar pos se mesmos, é ou máis importante que temos non grupo».
Manuel Marey reiterou, ademais, que a asemblea do sábado «non convócase por unha disputa, senón para abrir un debate sobre como encarar ou futuro de Castroverde. Neste sentido, subliñou que os militantes do PSOE de Castroverde «estamos poñéndonos de acordo para saír con máis forza con Xosé María e Fernando en primeira liña».

O fantasma doutro traslado

masoucos — Thu, 04 Feb 2010 19:33:07 +0000

Despois do traslado do PAC(Punto de Atención Continuado) cara o Corgo fai uns cinco anos, por unha decisión controvertida, agora, outro servicio pende dun fío para que se confirme o seu traslado. Trátase da base do 061. Un servicio desde logo necesario, e que debería estar o máis próximo e cercano posible.

Desde o 061 indicase que este traslado se realizará “para acoutar tempos asistenciais e medicalizar a ambulancia con persoal médico da PAC o máis rápido posible”.

O certo é que está no centro dos tres concellos afectados (Baleira, Castroverde, Corgo), e así a resposta a unha incidencia en Baleira terá unha maior resposta desde Castroverde que desde o Corgo, polo que non é un dato obxectivo e válido. Donde si conta con ventaxa o Corgo é que conta co PAC. Un servizo dinamizador e que realmente si precisaría deste servicio do que actualmente non conta.

Desde logo do que nada vale e lamentarse e botarlle a culpa “os outros”. Sempre existe un terceiro “ente” no que recaen todos os problemas. O que realmente é importante é ofrecer datos obxetivos sobre o como, e porqué dun mellor servicio desde Castroverde. Ademáis da recollida de firmas no centro de saúde, e do grupo facebook. Así no banco municipal se poden ver e compara os datos económicos, de crecemento, de renta… e así poder valorar a mellor opción cara un posible traslado, da que non teño mui claro cara onde inclinarme, xa que son moi parexos.

Pero sobre todo non nos fagamos as víctimas e demos alternativas reales, mellores opcions, e non deixemos marchar outro importante servicio cara algún lugar do que o retorno será probablemente imposible.

Camiño Primitivo, olvidado as portas do novo Xacobeo

masoucos — Tue, 29 Dec 2009 20:07:56 +0000

O listado de deficiencias e descoidos que sofre o Camiño Primitivo é intermináble. Así o denuncia o colectivo ecoloxista Adega, quen fala de “ausencia de sensibilidade cultural por parte da Administración” cara a esta histórica ruta. Falta de sinalización, descontrol das actividades económicas situadas ao longo do camiño ou falta de conservación son algunhas destas eivas, achacábeis aos poderes tanto autonómico como locais.

Da conservación á desvalorización
Dende Castroverde até Lugo, o camiño ofrece un amplo abano de vestixios históricos e de elementos paisaxísticos e culturais de elevado interese de conservación. Porén, Adega denuncia que non estar a ser atendidos. Así enumera entre os monumentos descoidados: a fortaleza de Castroverde, a Casa-Torre, a igrexa, o Hospital de Gondar ou toda a contorna do pobo de Soutomerille.

No apartado do entorno ambiental, falan do impacto que sobre a paisaxe teñen as canteiras e areeiras que están en funcionamento na zona, como a de San Paio, A Pallota e Bascuas. A asociación ecoloxista pide ás autoridades competentes que “se rexenere e se corrixa o impacto desta industria e que se exixa ao sector o cumprimento estrito das leis para evitar a usurpación descontrolada e irregular do terreo”.

PLANE -2ª Parte

masoucos — Wed, 25 Nov 2009 19:51:09 +0000

O Goberno acaba de aprobar(a principios deste mes) un novo Fondo Estatal de Investimento Local (FEIL). É a 2ª parte do famoso Plan E de xigantescos carteis que vemos por todos os lados, en obras importantes e noutras non tanto, pois tamén. E para Castroverde un Centro de Día…

El Concello de Castroverde destinará los 336.000 euros que le corresponden del nuevo Feil del Gobierno central a la construcción de un centro de día, según adelantó ayer el alcalde, el socialista Xosé María Arias, quien anunció que buscará el apoyo de la Xunta para financiar este servicio, cuyo coste total cifra en unos 800.000 euros. El regidor avanzó que el Ayuntamiento dedicará a estas instalaciones una finca municipal de unos 4.000 metros cuadrados que se ubica en la Rúa da Feira, cerca de las piscinas municipales. Xosé María Arias indicó que en marzo el gobierno local ya solicitó a la Consellería de Traballo la creación de un centro de día, aunque hasta la fecha no obtuvo respuesta. El Concello se comprometía a aportar la finca, valorada en 350.000 euros, y el 20% del coste total de esta actuación, pidiendo al departamento autonómico que sufragase el 80% restante. El alcalde, que dijo que en las próximas semanas ultimará el proyecto de la obra, que debe presentarse antes de que acabe el año, espera una respuesta positiva de la Xunta. «Coa decisión de usar todos os fondos do Feil neste servizo favorecemos aos cidadáns e tamén á Xunta, que agora tería que aportar só o 60% do custo», subrayó Arias. No obstante, recalcó que si el gobierno local no recibe el respaldo de la Xunta para esta actuación, buscará la colaboración de otras administraciones o incluso construirá el centro en varias fases, «porque é unha necesidade social do concello».

Que che parece esta decisión? Cres que hai outras obras que teñen máis urxencia?

sorpresa en castro… de rei

masoucos — Wed, 28 Oct 2009 20:49:02 +0000

Sigome sorprendendo cada vez que deteñen a alcaldes e concelleiros, sexa donde sexa, pero este caso toca “cerca”. A operación está baixo secreto de sumario, pero parece que a operación está relacionada coa posible adxudicación “irregular”(si entre comllias) de obras subvencionadas por outras administracions. Esta operación saiu a luz por escuitas que fixo a policía xudical con relación a outra investigación. Pero chegado a este punto…as conclusións que se poden sacar…

- que a corrupción salpica a todolos partidos, e especialmente os que máis tempo levan no poder.

- O tráfico de influencias, delitos fiscais, blanqueo de diñeiro, etc. non se producen de modo aislado, como aseguran os partidos cada vez que salta un novo escándalo. Son tantos os casos, que deberíamos preguntarnos se a corrupción política é, senon xeralizada, polo menos sí mui extendida. Neste punto os máximos dirixentes dos partidos teñen a súa parte de responsabilidade, ou son tontos para non detectar e eliminar os corruptos nas suas filas ou son cómplices por mirar cara outro lado.

- Chama tamén poderosamente a atención a celeridade con que os políticos anuncian reformas de leis e endurecemento de penas cando hai algún escándalo en outros campos (delincuencia xuvenil, por exemplo) pero contrasta a lentitude que mostran cando os que son xuzgados son eles mesmos.

-Por último deberían(mos) reflexionar sobre o descrédito que produce que os políticos se vexan salpicados por problemas deste tipo.

Son políticos, uns máis ca outros, uns mellores, outros peores.

Desde Castroverde para o Mundo

masoucos — Tue, 04 Nov 2008 21:55:51 +0000

Para quen aínda non viu o programa, ou non se deu levantado…

Pequeno resumen xeral de castroverde, e o camiño primitivo ata a provincia de Asturias.
Download O Camiño primitivo

Situaciçon de castroverde, cunha mini historia e entrevista a Jose María
Download A meseta Lucense, Castroverde

As vacas guapas, como chaman eles, breve repaso ao principal motor económico da zona
Download As vacas guapas

Interesante reportaxe que deixa moitos sitios por visitar e moitas cousas pendentes, pero o máis importante é a túa opinión. Ti que opinas?

Victoria xusta

masoucos — Mon, 27 Oct 2008 19:48:37 +0000

Resultados
Sagrado Cor. – Lugo 5 – 1
Río Sil – Muralla 1 – 1
Antas – Castroverde 1 – 4
Lucense – Pradeda 1 – 4
Portomarín – Oural 1 – 1
Friol – Comercial 2 – 3
Rubián – Garabolos 3 – 1
Guntín – Calasancio 1 – 2

Próxima xornada
Lugo-Guntín
Muralla-Sagrado Cor.
Castroverde-Río Sil
Pradeda-Antas
Oural-Lucense
Comercial-Portomarín
Garabolos-Friol
Calasancio-Rubián

CLASIFICACION	X.	G.	E.	P.	G.F.	G.C.	Ptos
1. Sagrado Cor.	7	6	0	1	17	6	18
2. Río Sil	7	4	3	0	9	3	15
3. Calasancio	7	4	2	1	17	6	14
4. Oural	7	3	4	0	15	9	13
5. Muralla	7	3	3	1	15	7	12
6. Comercial	7	3	3	1	17	16	12
7. Rubián	7	3	3	1	11	10	12
8. Castroverde	7	3	1	3	13	9	10
9. Portomarín	7	2	3	2	7	7	9
10. Friol	7	2	2	3	11	10	8
11. Antas	7	2	2	3	14	15	8
12. Garabolos	7	2	1	4	12	14	7
13. Pradeda	7	1	4	2	10	12	7
14. Guntín	7	0	3	4	6	14	3
15. Lugo	7	1	0	6	5	22	3
16. Lucense	7	0	0	7	6	25	0

Copio e pego a crónica do fotolog, da SD Antas, un bo resumen do acontecido no partido. Correxin algún erro, e maticei algunha cousa, como o dos incidentes nos aledaños, no que naide da SD Castroverde tivo relación.

SD ANTAS: Raúl, Barrio, Carrera (Senande, min 75), Chin, Revivo, Nando, Díaz, Adrián Antas, Víctor (Robert, min 75), Chiqui Taboada (Chiqui Antas, min 46) e Gavi (Juan Carlos, min 63)

Castroverde: Marcos, Bruno (Óscar, min 88), Juan (Rivas, min 80), Pereira, Javi, Pin, Albino, Héctor, Carlos, Richard (Tino, min 80) e Ángel (Cabana, min 70) (Teijeiro, min 73)

GOLES:
0 – 1 Richard ; 1-1 Víctor; 1- 2 Richard; 1-3 Albino; 1 – 4 Tino.

Amonestacións: EXPULSADO; Adrián Antas (ANTAS) e Héctor (CASTROVERDE)

Partido correspondente á séptima xordana do campeonato de Liga en Terceira Autonómica no grupo 13.
Terceira derrota da SD Antas no campionato que fai que perda pouco a pouco as opcións de ascenso a Segunda para o próximo ano.
Primeira derrota na casa nesta temporada e serio correctivo ós de Chin que se presentaban coas baixas de Diego, André e Brais para o duelo cun Castroverde lanzado que consigue a súa segunda victoria consecutiva e adianta na clasificación á SD Antas.

O partido comezou fulgurante por parte visitante, enchufadisimo o Castroverde non tardou en acercarse ós tres paus locales hoxe defendidos por Raúl, numerosas ocasións e cerca do minuto 8 chegaba o primeiro da tarde. Gran gol de Richard desde o borde da área que superaba a Raúl.

A SD Antas tentaría facerse co control do partido, e en canto empezou a trenzar algún pase chegaron as ocasións e así nun centro desde a esquerda de Chiqui Taboada cabezeaba Víctor á rede e empataba o partido no minuto 19. (Foi dun saque de banda… e creo que non hoube centro, e o gol precido dunha man clarísima, que fixo que a defensa se quedara plantada).

A partir de ahí chegou a pintoresca actuación do árbitro que suspendeu o partido á media hora ó non ser capaz de olvidarse da grada e sentirse agredido cos comentarios desta. O encontro tardou 20 minutos en reanudarse e nese cuarto de hora que faltaba o Castroverde conseguiu o 1-2 nun pase á espalda da defensa de Ángel e que Richard aproveita quedandose solo ante Raúl e batindoo por baixo, corria o minuto 40 da primeira parte.

O Antas saliu noqueado dos vestiarios…como fai sete días e esto acompañado da pintoresca actuación arbitral que se inventou a expulsión de Adrián Antas no minuto 61 e tamén expulsou a un xogador visitante de forma rigurosa no 65.
Así cos equipos en inferioridade igualada, o Antas comezou a chegar a área de Marcos con ocasións e acercamentos e algunha xogada polémica que se podería convertir en pena máxima sobre Robert e sobre Chiqui Antas.
Co Antas volcado chegaba a contra do Castroverde que transformaría dous tantos máis, unha mala salida de Raúl deixaba a Albino o 1-3 nunha contra rápida, e un rexeite de Raúl e o 1-4 de Tino. Despois sucederon incidentes nos aledaños do campo, total que o mellor do partido é que rematara e solo queda pensar en volver a coñecer a victoria e sumar para non despegarse máis.