A Fiestra de Masoucos

Unha  noite, vendo en “informe semanal” un reportaxe sobre voluntarios dinme de conta a cantidade de xentiña que o deixa todo, tódalas suas comodidades para axudar os demais. Eses si son heroes.

Axudan, organizan, traballan con teimosía para que aquel mundo sexa un pouco mellor para os que nel viven. Só por un intre e digo só un intre porque se o fixéramos moito de seguro que estaríamos en depresión emocional, deberíamos pensar na posibilidade de que eso cambiase, si, de que en lugar de ser o norte rico fora o sur e de que en lugar de ser eles os que andan descalzos e famentos fósemos nos. O mellor non está tan lonxe, ou secadra o mereceríamos.

Que os nosos bosques foses deles, que os nosos ríos os explotaran as súas multinacionais, que nos venderan armas, que o noso goberno se vendera o seu por nada. Unha cousa ai que ter clara, que si nos estamos así de ben, porque a pesar de todo estamos moi ben, é porque eles están mal, e non hai mais voltas que darlle, e o igual que pasa cos días de Navidade, data na que nos acordamos mais deso, ou días nos que sae algo nas noticias, este relato servirá para eso, como moito lelo, e dicir, pois si que é certo, e nada máis , e non se faga nada.

E como o imos facer!!! Si somos uns comodóns...nos que nos agobiamos por nada, por problemas de si saco a carreira, de si merco coche, que si facemos uns panteóns caros de non sei que pedra, a lámpada da casa de non sei cantos euros, pero que puta merda é esa en comparanza co que morre un neno non mundo cada non sei cantos segundos de fame!!!

Pero que puta merda de mundo é naqel no que se gasta máis unha nación en armas que o que custa darlles de comer a todos eles. Pero digo eu, seguramente estea barrenado o pensar esto, e esto pasarame, e seguirei coa miña vida, as presas, “paquí, palá”, conseguir isto, aquelo, e de todo esto nacen os nosos problemas, da abundancia (obesos, depresión, xente histérica, codiza, malhumorados sempre, viciosos, arrogantes, obsesivos, hipócritas, soberbios, prepotentes...) todo isto, penso, desaparecería no momento no que se equilibrara a balanza. É moi sinxelo de facer, eles co seu mais básico, e nos co nosos tamén máis básico, ah!!!! Pero non!!, como vamos ser tan básicos!!!, eles si deben ser, e máis agora que con “eso” do rollito do cambio climático está ben que sexan así que non contaminen, e así ademais comen a nosa merda... pero que noxo teño de todos nos hoxe!!!.

I am sorry, this option is not yet available. If you are interested, you can try this one: http://masoucos.blogaliza.org/lang-pref/gl/

I am sorry, this option is not yet available. If you are interested, you can try this one: http://masoucos.blogaliza.org/lang-pref/gl/

Os gandeiros están fartos, e están a tomar medidas. Están comezando as súas protestas, despois dun tempo de calma. Son accións continuas e puntuais, coma as concentracións diante das empresas Lactalis de Vilalba e Rio no Ceao, e iso despois de tirar con 50.000 litros de leite dos camions de Leite Rio, a semana pasada.

Onte outra protesta de novo, desta volta un pouco máis mediática, e tamén máis confrontada, xa que os tres sindicatos maioritrios, non se puxeron dacordo para este acto, un paso máis cara o desastre, cada vez maior nun sector xa danado.

O problema é moi grave non hai dúbida, o prezo do leite non deixa de baixar, a pesar da creación da mesa do leite, ese organismo que alcanzaría un 'acordo' para conseguir un prezo minimo garantizado, e pola outra banda, os custos de producción non deixan de subir.

A creación do Grupo Lácteo Galego, ese ?proxecto¿ do que se levan anos e anos falando, non solucionará nada tampouco, porque primeiro haberían de poñerse de acordo os productores, cousa hoxe por hoxe, pouco probable.

Un bo exemplo a seguir sería o da marca Feiraco que non quixo pagarlle menos aos seus cooperativistas cando a industria alegou que tiñan que baixa-los prezos. Non habia xustificación de ningún tipo e apoiou ao sector lácteo galego manténdose firme na súa actitude.

Pero nesta loita hai máis elementos importantes, o localismo, O Banco de Terras, o recibo para que os produtores saiban por que se lles paga, o observatorio do sector lácteo e a posta en marcha de medidas para paliala tendencia a baixa no prezo do leite nos útlimos anos... cousas das que se oe falar día sí, día tamén, pero que non conseguen mellorar nada a situación. Pero que facer? Quedarse parado?

A terra sempre se rexenera, os prados, os cultivos etc. que tamén o fagan os nosos gandeiros.

P.D. Entrada adicada a 'Nosoutras' que non volveron pasar por aquí... e como non, a 'Un de tordea' que non se molla nada, porque muito fala, pero escribir, pouco, pouco. Tamén a 'un de corneas', sempre se aprende moito falando con él sobre estes temas, polo menos a súa opinión.

Un saúdo a todos eles¡