Aquí vos deixo dous vídeos maís do camiño de santiago, concretamente das etapas 4 e 5 do camiño primitivo. Son vídeos express (nos maís de un minuto de duracción) donde se pode ver o máis destacable:
‘Cruce de caminos‘ é un programa de TVE que recorre sete rutas do Camiño de Santiago coa axuda de peregrinos de diferentes procedencias que van expresando os seus sentimintos falando ao espectador da súa experiencia vital, con información sobre o arte, costumes e paisexes dos diferentes lugares visitados.
No seguinte vídeo deixo o paso de Jorge, que aínda que atribue vilabade a baleira, o programa non ten desperdicio:
É curioso conocer a orixe dos nomes, é máis no caso de ’Masoucos‘, un topónimo único, con orixe incerto.
Gracias a LVCENSIA podemos ver o significado dos topónimos de todos os lugares do concello. Esto dice sobre Masoucos Nicandro Ares Vázquez, autor do estudio:
Masoucos - A parroquia é unha aldea dela levan o nome de Masoucos, o cal rima co pontevedrés Badoucos, co ourensán Roucos, co coruñés Moucos e Bezoucos (arciprestado santiagués denominado Besaucos en docs. antiguos) e cos lucenses Fixoucos e Penoucos. Poderíase comparar con mazucos, ‘pequenos batáns’, con base en maza, matia, macia, masia, mazia(MLLM). Por outra parte Masoucos puido ser tamén massa ‘mansión, herdade dun mosteiro’ (cf. MLLM v. mansus; DCELC v. manido), co sufixo diminutivo -ucus (ILV 37).
Trascastro é unha aldea ubicada trans castrum ‘detrás dun castro’
Con esta explicación tamén está de acordo o historiador local, Jose María Gómez Vilavella, nun dos seus fantásticos e densos libros.
Outras fontes falan e comentan que podería proceder da irregularidade do terreo, sería un orixe de ‘más‘ e ‘ocos‘ que evolucionou o ‘Masoucos‘ actual.
Aínda así, a posible orixe máis atractiva e exótica é a ‘mondejar‘:
Debemos considerar también que en aquellos tiempos no existía, ninguna Academia de la Lengua, ni reglas fijas a la hora de escribir, luego las variaciones de un mismo nombre a través de los tiempos, han sido de difícil precisión, fluctuando según los diversos criterios de los pobladores.
Crónica I. de Mondéjar 15
Observando el mapa de Viseo y su zona, en el actual Portugal, de la que fue gobernante en su juventud el rey Ramiro II, vemos que muy cerca de Viseo, está la ciudad de Mogadouro y la sierra del mismo nombre; si le ponemos el artículo Al delante de este nombre, le quitamos el douro, escribiéndolo en plural, tendríamos Almogas o Almogaras muy próximo del nombre de Almoguera, todo esto escrito y dicho en Gallego-Portugués de la época o castellano antiguo, nos lleva a la conclusión que la repoblación de Almoguera fue a la vez que Mondéjar, así como la derivación del nombre, pero también sabemos que algunos historiadores dicen, que Almoguera en árabe significa la cueva, y según otros, significa el Celoso vigía, refiriéndose al castillo. Para Yebra, encontramos otro de igual nombre cerca de Ponferrada en León, también dentro del reino de Ramiro II. Pero sigamos observando el mapa y reparemos en que a unas 10 Km. de la sierra de Mogadouro, aparecen Masoucos en el lado portugués, y a 18 Km. en el lado español Masueco y Fuentes de Masueco, también observaremos que ia situación de estos pueblos con respecto al río Duero, es semejante a la que Mazuecos y Almoguera tienen con relación al río Tajo. Así pues tendremos para Mazuecos la misma conclusión que con Almoguera. Aunque dicen otros autores que Mazuecos es nombre íbero, celtíbero o vasco. La geografía nos dice también, de la existencia de Mazuecos de Valdeginate, dentro del condado de Monzón de Campos en la actual provincia Palencia, de cuyo título por donación del rey Ramiro H, era propietario el magnate toledano Azur González, asesor personal del rey, también su mano derecha en los asuntos del estado.
Fernán González primer conde independiente de Castilla.
Concluiremos que fue este magnate junto con otros magnates mozárabes de Toledo, los que repoblaron con mozárabes la “Marca Media”, territorio comprendido entre los ríos Duero y Tajo, además de castellanos del norte, del conde Fernán González, pues la organización política que tenían para organizarse y vivir en un enclave tan difícil y fronterizo, era la propia de la Castilla de la época y de la histórica Celtiberia.
Un nome único cun orixe incerto. As posibilidades están abertas.
Segundo ven de denunciar o PP de Castroverde na Voz de Galicia, actualmente non hai os suficientes sinais nin son homoxéneas polo que, debido á dispersión, a quen non coñeza a zona resúltalle moi difícil chegar a determinados núcleos de poboación.
De feito sería unha boa medida que o Concello colocase sinalización turística(ante todo) e toponímica na maioría de vías que percorren o concello.
Primeiras fotos de indicador de Masoucos (e Trascastro, ata que dure…). Máis tarde tamén serviu para sinalizar Vilacote.
Pero visto o visto, parece pouco probable que esta medida se leve a cabo. Desconozco se queda algunha parroquia por sinalizar, pero ata finais de 2007 non puidemos ver un letreiro ou identificador da parroquia de Masoucos.
todo templo adicado a un santo que viviu nos primeiros anos do cristianismo, está situado nun lugar de culto ancestral. Así o estilo máis nestos templos é o románico ou prerrománico, algúns incluso foron tan varias veces restaurados e reformados, polo que o edificio que actualmente podemos ver, non ten máis de 300 anos, aínda que queden abundantes restos das edificacions anteriores, sobre todo pedras que foron reutilizadas, pero hai máis.
Ésta é a razón pola que o cristianismo levantou templos en lugares de culto. Antes xa existía algún outro tipo de culto ‘precristiano’
E de entres destacan os levantados nas croas dos crastros, como é o caso de Masoucos, no que se levantou o templo parroquial, con adro e cemiterio en torno.
Coñeces algún outro caso deste tipo? Comparteo
-->
Sí, masoucos é lugar de culto ancestral. É o ejemplo máis claro e sinxelo segundo camino de piedra, Blog adicado a todo tipo de construccións de pedra que se poden atopar a súa historia e o seu entorno.
Como norma xeral, todo templo adicado a un santo que viviu nos primeiros anos do cristianismo, está situado nun lugar de culto ancestral. Así o estilo máis nestos templos é o románico ou prerrománico, algúns incluso foron tan varias veces restaurados e reformados, polo que o edificio que actualmente podemos ver, non ten máis de 300 anos, aínda que queden abundantes restos das edificacions anteriores, sobre todo pedras que foron reutilizadas, pero hai máis.
Ésta é a razón pola que o cristianismo levantou templos en lugares de culto. Antes xa existía algún outro tipo de culto ‘precristiano’
E de entres destacan os levantados nas croas dos crastros, como é o caso de Masoucos, no que se levantou o templo parroquial, con adro e cemiterio en torno.
Ésta é a razón pola que o cristianismo levantou templos en lugares de culto. Antes xa existía algún outro tipo de culto ‘precristiano’
Sí, masoucos é lugar de culto ancestral. É o ejemplo máis claro e sinxelo segundo camino de piedra, Blog adicado a todo tipo de construccións de pedra que se poden atopar a súa historia e o seu entorno. 
Replicantes…