Sempre falando de escapar de tópicos típicos, estudiar, acabar os estudos, atopar moza, atopar traballo, comprar coche, hipotecarse, casarse, ter un ou dous fillos, criar os fillos, estudalos, que empecen a traballar, ser avó… sempre o mesmo.

Que foi daquela arroutada de venres noite cun colega na barra dun bar a falar de vivencias hippies e soños, que sabemos que non tentaremos cumplir pero que quedan moi ben na conversa…

O peor de todo é que cando coñecemos a alguen que vive diferente, ten outras metas na vida, pensa diferente no tocante a todo o aparentemente importante para nós, chegamos a marxinalo…que non?? Pero si xa o fan os rapaces de 5 anos na escola…

Bueno, deixo esta pequena reflexión aquí, pois agora non a podo continuar, xa que teño que acabar a carreira, buscar traballo, buscar moza, buscar piso, coche… deus!!! Teño todo o importante por facer!!!!

Unha desas tardes estaban os rapaces ó redor de José, mentres este expoñía as súas teorías comunistas  “e ti Amador que tes 3 vacas pois daríaslle unha a Pepita do Encanto pois esta ten unha e parte das súas ovellas serían tamén túas e as galiñas da túa casa, Joquín, serían de todos…”, e así continuaba.

José do Campo tiña un tío solteiro na casa, seu padriño. Este regaláralle unha egua moi feita, na cal José esculcaba nas rapazas. Pois o caso é que seu padriño era un home bruto sen estudo algún pero non menos entendido de teorías que seu afillado, e tamén escoitaba as teorías coas que viña o estudante de Madrid, e ese día foise sen dicir nada cara a casa, sacou a egua da corte e deulle unha vareada encamiñándoa cara o camiño de Gracian. A egua saíu o galope e José detrás dela berrando “uoh volve, volve…”.

 e xa ían os dous por aló abaixo e nesto que berra seu padriño “non decías que eras comunista ? deixa a egua que vaia para Gracian que ti xa te serviches dabondo dela” 

Moitas veces identificámonos con símbolos con maneiras de pensar, frases feitas que soltamos en conversas que semellan interesantes e co que intentamos poñernos nun bando o outro. Falando cun compañeiro, dicíame que falta “raciocinio” na xente, e poida que non lle falte razón.

Moitas veces cantos hai que se escoitan dicir “eu son rojo, comunista” como querendo dicir con eso que son antifeixistas (estes non son os que se negan a facer feixes) e contrarios a dictaduras, “libertarios”. Igual non son consecuentes co que din.

Estes que non se lles esqueza que moitas dictaduras houbo con comunistas e parece que as sigue habendo con pseudocomunistas. Outros póñense na tremenda de que o comunismo non chegou a nada, que é algo negativo, un atraso. Que non se enganen pois nos vellos países europeos, a alternancia entre os conservadores e progresistas está á orde do día, uns non o fan mellor que outros, pero postos a respostar, os socialistas, esquerdistas teñen algo que ver co antigo comunismo.

Por poñer un exemplo e con esto non defendo ó “castrismo”, polo ano 69 en cuba xa se traballaba na investigación dos apareamentos do gando holstein con outras razas…Nós que facíamos neses anos?

Supoño que non é malo pensar coma uns ou outros, expoñer os pensamentos cheos de razón segundo un mesmo, senón que o malo é non saber o porque se pensa así, e ser monicreques de algo ou alguén.

Fmdo: ‘Un de tordea’[/lang_gl]

[lang_es]Lo siento, ‘un de tordea’, escribe solo en gallego. Pulsa para ver el texto original.  [/lang_es]