Queda alguén aí?

2015
05.23

O documental “Queda alguén aí?” de Rafa Cid (2007) aborda a grave e crecente despobación rural no interior de Galicia.  Concretamente trata a vida en Pedroso (Concello do Riós), como exemplo do que está a ocorrer en amplas rexións do interior de Galicia: a despoboación extrema do rural.

Dada a idade media no Pedroso, para a maioría dos habitantes a morte é unha constante na súa vida, e por iso deciden gastar o diñeiro ‘dos piñeiros’ na construción dun tanatorio do máis luxoso.

A morte das aldeas, tal e como tradicionalmente se entenden, ligadas ás actividades agrarias, antóllase inevitable. As propostas alternativas non deixan de ser iso, alternativas, e as aldeas máis afastadas dos núcleos urbanos, aínda que nos doa, irán desaparecendo.

¿Que outro investimento máis rendible co tanatorio se pode facer no Pedroso?¿por que teñen que renunciar eles aos seus caprichos se os que teñen que administrar o diñeiro público non o fan? Podemos debatelo.

¿Alternativas?

¿Quen ten que dalas? A administracción cala, os políticos omiten… e o interior desaproveitado e coa esperanza de futuro moi merdada. ¿Ata cando? A esperanza é o último que se perde.

Una lección de vida e de morto por parte do avó, imperdible.

 

Galegos de segunda?

2015
04.27

De vilagudel (Fonsagrada) de Baralla, Castroverde ou de Monterroso, calquera podría ser.

Espectacular documental de informe en V dunha verdadeira realidade. A Ruta do Cancer.

¿Se imaginan pasar ocho horas en un coche para un tratamiento de ocho minutos? Este es un ejemplo real de lo que están sufriendo los lucenses. Los enfermos de cáncer de la provincia tienen que desplazarse a A Coruña en una eterna ruta para someterse a su tratamiento de quimo o radioterapia. Este servicio no está disponible en el Hospital de Lugo. Otros afectados son aquellos lucenses que sufran un infarto. Lo más probable es que tengan que ser tratados en A Coruña o Santiago. La Hemodinámica en el HULA solo funciona de mañana. En “Gallegos de segunda”, Informe en V profundizará este fin de semana en los porqués de esta situación.

Deixovos coa reportaxe que non ten desperdicio.

 

Tras ver esto, a pregunta é clara, ¿ somos de segunda os veciños da provincia de Lugo?

9 Anos

2015
04.26

CapturaXa van nove anos da Fiestra de Masoucos.

Nunca pensei en chegar aquí, e que este blog puidera atraparme tanto. Como meu, espero que vos siga gustando tanto como ata ahora.

Se sigue ou non nove anos máis o tempo o dirá, pero co agarimo que sempre recibín, será muito máis fácil logralo.

Tributo a un viral

2015
03.07

Esta deixounos José Tojeiro, un dos precursores dos vídeos virais. Un dos primeiros ‘personajes‘ que se fixeron moi famosos na rede, e que aínda hoxe en día, e tras case 20 anos, sigue sen deixar a naide indiferente. Unha vez máis, ahí vai!

Retranca Infinita

2015
03.05

A Pale Tilla,parodia galega de Noche y día de Enrique Iglesias. O vídeo máis polémico pola participación da xunta na súa financiación…

175 aniversario do nacemento de rosalia

2015
02.24

Que mellor maneira de recordar o seu famoso ADIÓS RÍOS, ADIÓS FONTES – a través de ASTAROT.

Michel Jordán – Inolvidable

2015
02.18

Michael Jordan Cumple 52 anos…

Michael Jordan Game In Barcelona (Spain) 1990

Bo Nadal e Boas Festas

2014
12.28

A pesar de moito tempo sen escribir, quero aínda así felicitar a todos os asiduos visitantes.

Se o ano pasado foi cos castiñeiros do barrial, en masoucos, feita polos amigos do patrimonio, este ano é publicidade de Serra Alimentación (Casa Serra). Porque en Castroverde está Enrique González, un xenio da comunicación.

Boas Festas e bon aninovo.

 

Triste Poema

2014
06.24
Seguindo a pista da ‘Cega de Perdo’, a ‘Pereda’ ou a ‘Cega de Miranda’, hoxe atopei Aquí esta información sobreo “Os cegos cantores” e vía Facebook cheguei a este triste poema da cega-anos 50, Castroverde, Lugo-
Perdín a vista querida,
apagouse a miña vela;
para min sempre é de noite
¡Vaiame a Madalena!

Perdín a vista querida,
a prenda que mais valía;
non me queda que perder
astra que perda a vida.

Vou ganando o meu panciño
facendo mofa de min;
as miñas bágoas por viño
miña dor por violín.

Veñan señores e escoiten
farei que esquezas as bágoas
que eu sei os cantos mellores
e as historias mais estranas.

Como sin saber qué como
e astra non son reparado
que a miña fame non compre
distingui-lo bon do malo.

Morrerei calquera noite
cá miña noite mais crara;
cecais no cumio dun monte
os corvos faranme a cama.

[Audio – Vídeo] – A Cega de Miranda

2014
06.23

Hoxe recibín unha consulta de Toño sobre a Cega de Miranda (cega de peredo), da que falei alá polo 2009.

Buscando de novo información sobre ela atopei este interesante vídeo que hoxe comparto.