Morreu Antonio Vega, pero seguirá no sitio do seu recreo. Non puido coa súa luita de xigantes.
https://youtube.com/watch?v=qEIjZHPplG4
Morreu Antonio Vega, pero seguirá no sitio do seu recreo. Non puido coa súa luita de xigantes.
https://youtube.com/watch?v=qEIjZHPplG4
Este pasado viernes outra victima máis caeu na LU530. Foi no cruce cara Barreiros e Sobrado, na zona conocida como a Villalola ou Lamouzán, dirección Fonsagrada.
Desta maneira Castroverde é de novo coñecido e nombrado, aínda que sexa por un desgraciado accidente, e case sempre na sección de sucesos. Unha pena ademais que os periodistas pouco axuden na redacción das noticias e so busquen o morbo, o estilo do felizmente desaparecido “Aquí hay tomate”.
“La moto, una Suzuki de 1.000 centímetros cúbicos, salió despedida y sobrevoló unos 40 metros hasta impactar contra el soporte de la línea eléctrica.” Sobrevolou 40 metros? que aporta esa ou outra cifra a noticia? Espectacularidade?
“El día soleado propio de primavera, el puente, la celebración en Jérez del Gran Premio de Motociclismo de España y una carretera con alta siniestralidad en accidentes de moto resultaron, una vez más, un cóctel letal.” Que pode influir o gran premio de xerez co coctel letal? Aquí mezcla cousas que nada influen unhas con outra, pero realmente queda ben.
E por último outro dato contrastado, so lle falta decir o tempo que os motoristas teñen que superar…
“desafian la ley de la gravedad con arriesgadas «tumbadas» con que tomar las curvas a ras de suelo. Hay quien apunta, incluso, que existe un récord de velocidad de Gondar a A Fonsagrada que muchos motociclistas intentan batir.”
En fin, que aínda que moitos de nos non teñamos moto, creo que este tipo de noticias pouco aportan, enchen follas e poñen a imaxen dos moteir@s polo suelo, cando o que necesitan é contrario, unha boa imaxe para conseguir que se reduzan os accidentes e as mortes deste colectivo.
Xa se prevía o peche, pero non deixa de sorprender que Leche Pascual deixe de recoller leite en Galicia. Primeiro foi prescindindo de parte da produción das cooperativas, Terra Cha e Melisanto, e hoxe remata o traballo para 150 persoas da fábrica de Outeiro de Rei. Unha fábrica que en 1998 abordou un importante investimento para incrementar a súa capacidade de producción que hoxe remata, deixando de recoller leite de concellos como o noso, Castroverde, Ordes ou Santa Comba.
O que non se acaba de entender é como se chegou a esta situación. O sector lácteo galego progresou de forma ineficiente, houbo unha recorvensión increible, pero insuficente? é o mundo, cambiou muito?.
Un sector que acumula a tantas familias non é posible que esté tan desorganizado. Xa hai tempo (máis de 20 anos) que moitas multinacionais francesas puxeron o pé na pénínsula ibérica, concentrando profundamente o negocio da venda de productos agrogandeiros. Eso xa era un síntoma de que o seu sector estaba en mudanza. Máis recentemente introduciron productos chamados de marca branca que ainda dan unha volta máis na situación. Qué fai mentres o sector….NADA??.
Por outra banda entran en xogo as subvencions. Durante moitos anos chegaron subvencions, pero aínda así non chegan a ser nin a metade de productivos que os franceses(estes ademais apoiados polo estado), por exemplo. Salvo algunhas excepcions o que se fai cos cartos das subvencions e metelos no peto en vez de invertir na SÚA EMPRESA. Chega con darse unha volta polo rural… na maioría dos casos pouco cambiou coas subvencions. Si, o que quedou ten máis vacas, pero a maioría emigraron; e o máis habitual e comprarse un tractor último modelo, así trabállase máis cómodo e a vez temos un tractor máis grande que o do veciño, quen o pode negar!.
O leite vale o que vale, gastos de producción aparte, pero cal é o precio xusto? A que empresario,ou a que traballador lle aseguran un prezo minimo por algo? A ningun?. A administracion pouco fixo tanto polos productores de leite como polos gandeiros e agricultores, e nada por modernizar e facer rendible o rural galego.
O peixe que se morde a cola, no que todos somos responsables en maior ou menor medida. Sabremos saír?
O certo e que jose de mividaengeriatría pediume axuda pra a creación de unha radio en directo a través de internet. Agora chegan as diferencias, eu propoñolle un podcast, e él prefire a radio a través da rede. O ideal entón serí un podcast en directo. Pero como, e onde cos recursos dos que dispoñemos! Ahí queda esta pregunta… para as sugerencias pertinentes. Ademais adxunto pros e contras da radio vs podcast, quen sairá vencedor?:
Tempo de descarga. Está claro que escoitar a radio so é necesario encendela. No seu canto, escoitar un podcast que precisa para a descarga o inconvinte da descarga toma parte. A favor do podcast (archivo mp3, mp4, ogg gravado previamente) está que se pode escoitar tantas veces como se queira.
Falta de contacto humano. No radio pode participar de concursos, facer chamadas a xente … mentres que nun podcast non é posible.
O “tempo real”. O radio transmite en tempo real. o podcast primeiro grávase e a continuación, escoitase. Por suposto, se este non fora así, a radio non sería radio e o podcasting non sería podcasting aínda que xa case(limitacions de itnernet) se poida facer un podcast en directo …
Seguro que hai moitas máis ventaxas e desventaxas de un é outro, comparteas con todos!
Este pasado 25 de abril ven de celebrarse a ‘festa’ na honra a Virxe do Bo Consello, que preside o altar maior. Esta é a figura a que se lle rende culto neste pasado 25 de abril. E digo esto porque é o día da festa en Masoucos (é o blog cumple 3 anos). Todalas parroquias teñen o seu día grande. Hai parroquias que celebran tamén a súa festa no vrao. Este é o noso caso, (e a que corresponde a imaxen nos anos 50) que se adíca neste caso o Santiago, que está presente con dúas figuras. O ‘matamoros’ e o ‘peregrino’.
A principios dos anos cincuenta podíanse contemplar tódo-los santos da igrexa en procesión. En primeiro lugar un home levando a cruz, logo as mulleres coa figura do Bon Consello, e logo os homes portan os demais santos entre os que se encontra o Santiago. Aínda hoxe cando se fai en calquera lugar así se fai.
Unha norma que se cumpre o largo e ancho de Galicia é que AS MOZAS DA PARROQUIA SEMPRE LEVAN AS SANTAS E OS HOMES OS SANTOS.
A finais dos anos sesenta e primeiros dos setenta a festa perde vigor, e así no 75, por uns ou outros motivos a festa pérdese. Ata o 2005 no que se recupera un breve botón para celebrar os 30 anos desta última celebración. Este ano representou unha grande afluencia de público, gracias en boa medida a chegada da orquesta ‘Panorama’, a pesar de que a promoción non foi excesivamente ampla. Os rameiros, normalmente dous ou tres, chamado tamén ‘ramistas’ son os que se encargan de contratar as orquestas e organizalo todo para que saia o mellor posible.
E todo para rematar decindo que calquera pode vir(se hai orquesta), aparcar gratis(se hai sitio), disfrutar da festa ou da sesión vermouth , e ver a procesión, como non.
As empresas privadas debería reflexionar sobre o tipo de cursos que necesitan os seus profesionais. Ademais de saber as súas inquietudes. Bueno, o caso e que teño que facer de forma unilateral por parte da empresa un curso, dentro do programa que eles chaman “consolídate”. A tarea final deste curso di algo como:
Juan comezou a traballar con 23 anos e dende aquela ata agora aforra para comprar un piso. Abriu unha conta vivenda pero os pisos alcanzaron precios tan prohibitivos que despois de 4 anos decidiu recuperar o seu diñiero e traspasalo a un fondo de pensions.
Fai dous anos podría dala entrada para un adosado pero estaba nas aforas e decidiu esperar a ter máis aforros para poder acceder a un piso máis céntrico.
Agora xa non se pode permitir nin o adosado nas aforas. Seguirá vivindo de alquiler……..
Está claro que Juan non podía prever o aumento desorbitado dos precios que se produxo na actualidade, pero:
1. ¿Crees que Juan podría tomar outra decisión máis adecuada?
2. ¿Por qué fracasou a súa primeira intención de compra?
3. Conocendo os datos, ¿crees que podría adoptar outra decisión?
4. ¿Que crees que fallou neste caso durante a toma de decisions de Juan?
5. ¿Cómo podría manifestar unha conducta/actitud proactiva?
Vendo a situación planteome varias dudas, que como non é ético responder nas tareas do curso, contoas aquí. Aparte de que me ven a mente unha entrada anterior de, “Somos convencionais”, tamén me pregunto:
Canto cobraba Juan? Xa era o xefe da empresa, non? Non saía da casa para poder aforrar? Vivía de alquiler e tiña para a entrada dun adosado?
Con 25 anos podía dar a entrada dun adosado nas aforas? En que cidade vivía? Cando empezou a traballar xa fixo un conta vivenda… porque xa quería vivir no centro (eso si é ter as cousas claras, chico).
Apasanionante curso e apasionante caso práctico.
Mirando os resultados dos ganadores da promoción Forrado, de vodafone podemos atopar varias veces ás mesmas personas. Realmente non é solo nesta promoción en concreto de vodafone, tamén están RICO al instante 5354, Programas de adiviñar as respostas chamandoa un 805/806, Politonos 5505, blinko, zed e demás timatontos, Gana 1 millon de €uros con movistar al 1010.
Pero sigamos co exemplo de Forrado de Vodafone. ¿Realmente podese creer que unha persoa acerte cos números da loteria de euromillons unha vez? ¿E duas? ¿E duas veces seguidas? ¿E tres?
Guo Guo Shaofen, tocoulle o premio gordo hasta en duas ocasions.
Maria Luisa Gutierrez García, tocoulle en duas ocasions, as duas en días consecutivos!!.
José Manuel Vicho Calderón non se queda atrás e tamén lle toca o premio dúas veces, eso sí, en 15 días, ademais tamén resulta ganador outro familiar seu.
Estas son as imaxes, dos gañadores de vodafone…, dan muito que pensar:
Unha familia con muita sorte… hasta tres veces en menos de 15 dias:
Hoxe é o día da terra. Seguro que durante todo o día encuitamos as boas promesas de cara a proteger e reservar o noso planeta, o noso futuro, pero ¿Non deberían ser todos os días, día da terra?
Na época na que vivimos ¿necesitamos fechas concretas para non olvidar cousas que debieramos recordar sempre?. ¿Subestimamos a nosa capacidade de valorar o que é realmente valioso para nós?
¿Canto tempo máis nos levará ter conciencia total do que ven pasando?
Pode que nunca o logremos, pero si debera ser unha tarea irrenunciable camiñar cara a completa sostenibilidade, as xeracios que veñen tras de nos primeiramente. As formas son muitas. Sianalemos un camiño.
Se ben, nos nunca logremos amencer nun mundo sostible, procuremos construir ese futuro.
Web creada, aloxada e mantida por Café Dixital SL - 2025. Visítanos en https://cafedixital.com ou ponte en contacto con nos en [email protected].